T-jack photo-blog

Sprzętowo zmianowo

2012-01-31T02:14:00.003+01:00

We wrześniu zeszłego roku minęło 10 lat, od kiedy zajmuję się fotografią. 11 rok, przez ten cały czas zebrałem spore ilości sprzętu. Teoretycznie - marzenie każdego fotografa. Torby pełne obiektywów, bla bla...

Używałem 1/3 tego. A najczęściej - 1/10. Ostatnio mocno skupiłem się na kilku dziedzinach fotografii. Właściwie - moi klienci skupili mnie na kilku dziedzinach.

Obiektywy takie jak 15/2,8 Fisheye, aparaty reporterskie (1D itp), stosy lamp - to wszystko leżało i kurzyło się.

Zrobiłem dużą wyprzedaż sprzętu, a po niej - malutkie zakupy. W efekcie zostało:

Canon 5D mk II - mimo licznych, bardzo licznych wad - od dłuższego czasu mój główny aparat. Duża, pełnoklatkowa matryca, niezła jakość obrazu, autofocus może powolny, ale precyzyjny (oczywiście nie tak, jak w 1-kach, ale to nie ta półka), konik roboczy mojej fotografii. Oczywiście na stałe ma przypięty grip.

Canon 7D - posiada dwa plusy - używa tych samych baterii, co 5D, i nie jest 60D. Jeździ ze mną jako zapasowy aparat, i prawdę mówiąc, używam go bardzo rzadko. Cichutko czekam na 5D mk III, jeśli okaże się dobry (a na to wygląda), kupię go, a mk II zostawię jako backup.

Canon 17-40/4L - kocham to szkiełko. Nie raz i nie dwa już o tym wspominałem. Moim skromnym zdaniem kopie tyłek 16-35/2,8 II. Miałem to drugie szkło, zupełnie nie mogłem się do niego przekonać. 17-40 używam w większości dziedzin fotografii, którymi się zajmuję. Portrety, wnętrza, krajobrazy, reportaż, sprawdza się doskonale. I jest ostry od f:4, a właśnie na przysłonach 4-5,6 pracuję najczęściej.

Canon 100/2,8L Macro - początkowo trochę go nie doceniałem, tak się złożyło, że kupiłem go prawie jednocześnie z 135/2. Do portretu - istotnie, 135 jest dużo lepszy. Ale tylko do portretu na płytkiej głębi. Przy f:4-5,6 macro radzi sobie doskonale. Plus zbliżenie na cokolwiek nie stanowi problemu. Zdjęcie samego oka? Proszę bardzo. Trzeba sfotografować pierścionki dla firmy jubilerskiej - żaden problem. Wbrew pozorom bardzo uniwersalne szkło. I diabelnie ostre.

Canon 35/1,4L - długo nie mogłem się do niego przekonać, głównie z racji wadliwej serii, z którą kiedyś miałem do czynienia, jeszcze pracując przy handlu sprzętem foto. Jakiś czas temu musiałem zrobić kilka testowych zdjęć takim obiektywem. Wyszło idealnie, ostrość na f:1,4 całkiem niezła (nie powalająca, ale niezła), na f:2 - idealnie. AF szybki i celny. A jasny szeroki kąt potrafi nie raz i nie dwa się bardzo przydać.

Sigma 70-200/2,8 OS - jedyne nie-canonowskie szkło w moim arsenale. Powód jest prosty, potrzebne mi 70-200 ze stabilizacją i 2,8, a canonowskie daje ciała po całej linii. Sigma sobie radzi, nie rzuca na kolana, ale radzi sobie. To szkiełko zastąpiło mi 85/1,8 + 135/2 + 200/2,8, i na moje potrzeby wystarcza. Portrety, moda, reportaż, akt - jest ok, zwłaszcza po przymknięciu do f:4. Oczywiście, jak to z Sigmami bywa, trzeba przebrać kilka egzemplarzy i wybrać najlepszy.

2x 580EXII + 2x 430EX II - speedlite'y, przenośne oświetlenie, bardzo wygodne do większości zastosowań, najczęściej nie pracują na aparatach, tylko na statywach Nano 001 (maleństwa, złożone mieszczą się w walizce ze sprzętem). 580-ki czasami, od wielkiego dzwonu używam zamontowanej na aparacie.

6x pocket wizard plus II - do odpalania wszelkich fleszy, przedstawiać nie trzeba.

Panther Mini - generator przenośny, 600Ws mocy, jak się okazuje, bardzo przydatny, gdy na przykład trzeba oświetlić cały most nad Wisłą. Od niedawna mam to maleństwo u siebie, ale nie ruszam się bez niego na sesje.

Jeśli chodzi o modyfikatory światła - dwie białe parasolki, jedna srebrna (dojdzie druga, białe mnie irytują), Keylite Reflector, softbox 60x60 z gridem, gridy na speedlite'y, Maxilite z gridem.

Całość mieści się w Pro Roller X300 + Stealth Reportrer D300 (jeden reflektor, więc albo Keylite, albo Maxilite), ewentualnie odrobinę odchudzona wersja w Computrekker + pokrowiec ze statywami, parasolkami i softboxem.

Pozbyłem się 85/1,8, obiektywu, którym potrafiłem jakiś czas temu wykonać całą sesję. Od kiedy zaprzyjaźniłem się z 100/2,8L, portrety robię nim, a do całych sylwetek, zwłaszcza w studio, 85 jest często odrobinę za długi. Lepiej radzi tu sobie 70-200 na 70mm.

Sądzę, że mój zestaw sprzętu pozostanie właśnie taki przez dość długi czas. Przynajmniej o ile nie zmieni się mój profil fotografii, a na to się nie zanosi.

Warsztatowo

2012-01-25T00:25:00.005+01:00

Warsztaty się odbyły, w odrobinę mniejszym, niż myśleliśmy, gronie, ale mimo to atmosfera była idealna, kursanci nauczyli się paru nowych rzeczy, a modelki wróciły do domu z paczką nowych zdjęć (a dokładnie - dostały je mailem).

Niewiele dotykałem aparatu w ciągu tych godzin, więc pochwalić się mogę w sumie tylko dwoma zdjęciami, po jednym każdej modelki.

Ewa przy lustrze, zdjęcie samym światłem zastanym:

A Kamila już "klasycznie", portret studyjny jednym światłem. Tło - białe papierowe, jakby się ktoś pytał ;)

W tym roku to najprawdopodobniej ostatnie warsztaty, czas zająć się bardziej fotografią, a mniej jej uczeniem. Uczestnikom i modelkom - bardzo dziękuję!

Plener zimowo-czerwony

2012-01-07T10:04:00.007+01:00

Zwykle zimą zamykam się w studio, ewentualnie fotografuję we wnętrzach, o plenerach zapominam aż do wiosny. Na szczęście w tym roku, jak na razie (odpukać) zima za bardzo nie doskwiera. Co prawda w momencie, kiedy piszę te słowa, właśnie zauważyłem płatki śniegu spadające na ziemię, ale mam nadzieję, że szybko znikną...

Jako plener wybraliśmy plażę nad Wisłą, pod Mostem Poniatowskiego. Do zdjęć pozowała Asia, makijaż jak zwykle wykonała niezastąpiona Anka.

A zdjęcia wyszły tak:

Modelkę delikatnie oświetliłem 580EXII z białą parasolką (shot through), a most (tak, oświetliłem całą dolną konstrukcję mostu) lampką 600Ws z reflektorem Keylite. Gdyby nie to, cała powierzchnia mostu, ściany filarów i elementy starego mostu byłyby całkiem czarne.

Carnival!

2012-01-06T00:34:00.007+01:00

Sesja kończąca rok 2011 (oby 2012 był lepszy). Spacerując po empiku znaleźliśmy ciekawie zrobione maski karnawałowe. Klasyczne, z brokatem, świecące się na wszystkie strony, idealne.

Do sesji pozowali Lila, Patrycja, Olivia i Robert. Lila pozowała już u mnie wcześniej do wielu sesji (choćby Narkotycznej, Szczurkowej czy naszej pierwszej, nocnej sesji). Roberta fotografowałem raz, przy sesji portfoliowej, natomiast Olivia i Patrycja pozowały u mnie pierwszy raz (i mam nadzieję nie ostatni). Makijaż wykonała Anka, stylizacją zajęła się Lila.

Pierwsza przed obiektyw trafiła Patrycja, w czarnej masce z piórami. Wizualnie maska prezentuje się znakomicie, natomiast przy zdjęciach - tu jest nieco gorzej. Cała czarna, bez kolorowych dodatków.

Dwa światła, na tło strumienica (ciasna, ok 4-5 stopni) na 430EXII, główne światło to 600Ws z reflektorem Bowens Keylite (na minimalnej mocy, ten reflektor produkuje astronomiczne ilości światła).

Drugi na planie zjawił się Robert.

Tu też głównym światłem był Keylite, jako światło krawędziowe użyłem 580EXII z białą parasolką (shot-through).

Trzecia w kolejności była Lila, w złoto-czarnej masce.

To zdjęcie jest oświetlone tylko jednym światłem, znowu Keylite, tym razem nieco za modelką. Ze wszystkich stylizacji ta podoba mi się najbardziej.

Na koniec zrobiliśmy zdjęcia Olivii.

Główne światło - kolejny raz Keylite (z niedużej odległości to całkiem miękkie źródło światła, jedyny problem - ogromny output, pracowałem na ISO:50 i przysłonach 16-32), do tego dwa 580EXII ze strumienicami jako rim light.

Całą sesję wykonałem Canonem 5D mkII z 100/2,8L IS, idealny zestaw do takich zdjęć, można wykonać nim np takie zbliżenia:

Bardzo dziękuję modelkom, modelowi, wizażystce, mam nadzieję, że niedługo spotkamy się znowu!

Warsztaty fotograficzne 2012!

2011-12-18T05:15:00.007+01:00

Po długiej przerwie, powracamy do organizowania warsztatów fotograficznych. Tym razem spotkamy się w Studio Nova w Warszawie, 22-go stycznia.

Jednodniowe warsztaty, przeznaczone dla ludzi, którzy mieli już styczność z fotografią studyjną, i chcą poznać ciekawsze, mniej znane techniki oświetlenia, użyteczne również w plenerze.

W programie dwa bloki po 4 godziny, z godzinną przerwą na lunch między nimi. Oba bloki będą w 90% składać się z ćwiczeń praktycznych.

Zajmiemy się zagadnieniami świateł punktowych, mieszania świateł ciągłych i błyskowych, jak również typowymi, bardzo skutecznymi metodami ustawiania świateł.

Będziemy używać studyjnych lamp błyskowych z ogromną gamą modyfikatorów, jak również generatora plenerowego z głowicą błyskową, speedlite'ów czy ringflasha.

Koszt warsztatów to 250zł od osoby. Ilość miejsc jest ograniczona, nie chcemy tworzyć dużej grupy, by wszyscy kursanci mieli możliwość skorzystać jak najwięcej.

Zapisy na warsztaty, oraz wszelkie pytania pod telefonem 664 761 110 lub mailem tjack@t-jack.pl

Światełka

2011-12-16T20:58:00.009+01:00

Nie, żebym specjalnie cieszył się z nadchodzących świąt, ale każda inspiracja jest dobra. Sesja wymyślona na szybko, zaplanowana jeszcze szybciej, a wykonana w tempie zupełnie ekspresowym.

Zdjęcia są w całości oświetlone widocznymi w kadrze lampkami. Nic innego, tylko lampki.

Sesję zrobiliśmy w Nova Studio, a do zdjęć pozowała Cami. Cała sesja trwała ok 40 minut, z czego połowę zajęło podłączanie lampek i tym podobne zajęcia. Tempo prawie jak przy zdjęciach korporacyjnych, tylko efekt dużo lepszy :).

A na koniec, dla sprzętowych onanistów: zdjęcia wykonane Canonem 5D mkII z wpiętym 85/1,2L II (cała sesja jednym szkłem).

Połowę sesji zrobiliśmy z lampkami białymi (pierwsze, jakie wpadły w moje łapska, nie sądziłem, że w centrum Warszawy, w grudniu, tak trudno o lampki choinkowe...), potem przerzuciliśmy się na kolorowe.

Generalnie z sesji jestem zadowolony, od początku była to wielka niewiadoma, jak to wyjdzie, czy w ogóle coś z tego wyjdzie, na szczęście wyszło ok, choć zupełnie inaczej, niż przeważnie robię zdjęcia. Zawsze coś nowego :).

Aktowy projekt

2011-10-14T19:06:00.006+02:00

Dawno, bardzo dawno nic nie pisałem, przepraszam, ale rozkręcenie firmy produkcyjnej pochłania niemalże bez reszty, zapraszam na gravefilms.com, tam efekty działań ostatnich tygodni. A tymczasem rodzi się powoli nowy projekt.

W pierwszym lub drugim kwartale przyszłego roku (zależnie od pogody, wolę, żeby już było ciepło) odbędzie się wystawa zdjęć mojego autorstwa. Będą to akty studyjne, pierwsza sesja odbyła się w środę. Kilka zdjęć z niej, oczywiście nie te, które zobaczycie na wystawie.

Wszystkie zdjęcia oświetlone średnim beauty dishem ze skarpetą, i snootem.

Jakieś koncepcje na tytuł wystawy? Musi być bardzo artystyczny, dekadencki i klimatyczny tak, żeby aż emokidy z Zenitami postawiły mi pomnik w połowie Chmielnej.

Zaraza

2011-06-18T16:58:00.006+02:00

Początek serii, która teoretycznie powinna mieć 4 sesje (jeszcze Śmierć, Głód i Wojna), czy się uda - zobaczymy :).

Na pierwszy ogień poszła Zaraza. Do sesji zapozowała Pola, która wcześniej pozowała jako Chrystusica, Dama Kier, Wampirzyca, Sarmacka Szlachcianka, uciekinier z psychiatryka i wiele innych. Ciekawe zestawienie, prawda? ;)

Zdjęcia wychodziły różnie, od lekko karykaturalnych...

...przez klimat a'la dziewczynka z Ring...

Oświetlenie było bardzo proste. Głównym światłem jest mały softbox 60x60 z gridem, stojący po lewej stronie aparatu, lekko z góry. Drugie światło jest równoległe z tłem, i wydobywa fakturę osypującego się ze ściany tynku. Trzecie to ustawiony po prawej stronie, za modelką rim light.

Ostatecznie do publikacji wybrałem to zdjęcie:

Jak pewnie zauważyliście, ostatnio mało publikuję, sporo czasu zajmuje mi filmowanie, zapraszam na bloga Grave Films, mojej raczkującej wytwórni.

Produkty różniste punktowo

2011-06-04T02:22:00.006+02:00

Praktyczne wykorzystanie punktowego światła w najprostszej formie - fotografując obiekty nieruchome. Przy fotografii produktowej jest to bardzo przydatny rodzaj światła, pozwala wydobyć z cienia dokładnie ten element obiektu, którym akurat chcemy zainteresować widza.

Za przykład posłużą fotografowane przeze mnie jakiś czas temu buty i zegarki.

To zdjęcie oświetliłem trzema światłami: pierwsze, lampa z długą czarną strumienicą, oświetla but na pierwszym planie. Stoi po lewej stronie aparatu. Druga lampa, tym razem z ok 8-centymetrowym gridem, oświetla tylną część tego buta (but na pierwszym planie oświetlam mocniej, drugi jest tu tylko tłem), definiuje krawędź. Trzecia lampa, po lewej stronie w głębi, ze strumienicą, oświetla but stojący w tle.

Tu znowu są trzy światła. Główne dwa (ze strumienicami) są po prawej i lewej stronie buta, oświetlając go równo. Trzecie, ze spłaszczoną strumienicą z gridem, oświetla środkową część podeszwy od strony aparatu.

To zdjęcie miało mniej pokazywać wygląd buta, bardziej ukazać go jako interesujący obiekt. Użyłem dwóch głównych świateł - grid z tyłu, oświetla krawędź buta, strumienica z prawej strony, oświetla wierzch i sznurówki, oraz jednego wypełniającego - od góry strumienica oświetla wnętrze buta.

Zegarek jest odrobinę trudniejszy, wymaga silniej skupionych świateł. Główne światło to strumienica z 6cm gridem na końcu, oświetla samą tarczę, drugie - grid 8cm - oświetla z prawej strony lewą część paska, trzecie, również po prawej stronie, ale w głębi, oświetla prawą stronę paska.

Wszystkie zdjęcia wykonałem w zagraconym magazynie studia, bez żadnego tła (punktowe światła po prostu nie oświetliły nic poza obiektem), ustawiając buty i zegarki na tafli szkła.

PS: przepraszam za długą przerwę w blogowaniu, mało czasu jakoś ostatnio ;)

Filmowo - podejście pierwsze - pakujemy sprzęt.

2011-03-15T18:58:00.002+01:00

Po technicznie niezbyt udanym podejściu do filmowania (teledysk Winter in Paradise), tym razem produkcja jest większa, więc i przygotowania intensywniejsze. Film będzie zdecydowanie bardziej dynamiczny, oraz przygotowany w kolorze.

Kręcić będziemy albo 2x5D mk II, albo 5D mk II i 7D, raczej pierwsza opcja (wolę plastykę pełnej klatki, co prawda 60kl/s jest dobre, ale i tak nie wykorzystamy go - pracujemy w pełnym HD).

Na obu aparatach custom follow focus, do precyzyjnego ustawiania ostrości, razem w wipem.

Każda kamera postawiona na steadycamie (Glidecam H-4000), jedna pewnie z dodatkowym monitorem (ta bardziej "ruchoma").

Obiektywy - pod moją kamerę będzie to pewnie Pentacon 29/2,8, Nikkor 50/1,2, Canon 85/1,8 i Canon 135/2, ew 100/2,8L macro do zbliżeń przy przebitkach. Pod drugą - Zeiss 28/2, Canon 35/1,4, Zeiss 85/1,4 i Canon 135/2.

Najprawdopodobniej zrezygnujemy z oświetlenia (postawienie 12K HMI na stoku górskim to nie taka prosta sprawa, a słabsze raczej wiele nie da przy tak rozległych planach), ewentualnie zastosujemy światła przy zdjęciach nocnych, o ile się na nie zdecydujemy.

I tyle. Niedługo zaczynamy zdjęcia próbne ;)

Nowa wersja strony!

2011-03-11T00:29:00.009+01:00

Jakiś czas temu na serwerze zagościła nowa wersja strony t-jack pictures. Zmieniona nieco forma, zmieniony engine galerii, i największa zmiana - pojawiła się wersja PL! Zapraszam do obejrzenia i komentowania, a poniżej - kilka zdjęć z galerii na nowej stronie:

Punktowe światło I - czym?

2011-02-25T03:29:00.004+01:00

Bardzo często w moich zdjęciach używam świateł punktowych. Do portretu, aktu, nawet mody. Oczywiście, równie dużo jest w tym próby wytworzenia własnego stylu, jak zwyczajnej popisówki. Niewielu fotografów potrafi pracować takim światłem.

Softboxy, parasolki, beauty dishe, to wszystko proste narzędzia, nie powinny nikomu sprawić problemów (co nie znaczy, że są złe, czasami się przydają). Ale zrobić zdjęcia ostrym światłem, a tym bardziej - punktowym... Tu zaczynają się schody.

Przy softboxie modelka może poruszyć się kilka centymetrów w każdą stronę, efekt nie zmieni się znacząco. Przy punktowym oświetleniu - totalnie wyjdzie z oświetlonego obszaru. Taka technika wymaga dużo zarówno od fotografa, jak i od modelki.

Tytułowe pytanie - czym? Są dwie opcje. Pierwsza to lampy studyjne, których zaletą (ogromną przy takiej fotografii) jest światło modelujące. Wadą - rozmiary, oraz trudność z wykonaniem osobiście modyfikatorów. Te produkowane masowo przeważnie nie ograniczają światła tak mocno, jak jest to potrzebne.

Druga to speedlighty. Poza brakiem świateł modelujących mają same zalety. Można do nich dorobić dowolne strumienice, gridy, flagi, połączenia powyższych.

Na wielu stronach (strobist.com, żeby dalej nie szukać) łatwo znaleźć tutoriale, jak wykonać strumienicę z tektury czy grid z czarnych słomek.

Tutoriale te sugerują gridy do ok 2-3cm, raczej krótsze, oraz zwykłe "równe" strumienice. Moje gridy mają od 2 do 8cm, a strumienice zrobiłem tak, że da się z nich uformować "lejek". Dzięki temu mogę otrzymać bardzo małą plamę światła nawet stawiając flesz dość daleko.

Ciekawą opcją dla speedlightów jest też ta, którą zaproponował Zack na swoim blogu. Zamiast montować grid bezpośrednio na fleszu, bierzemy lightsphere (taki bezsensowny modyfikator w kształcie miski na lody), malujemy z zewnątrz na czarno, w środku na biało, a okrągły grid doczepiamy dopiero na to. Daje to równiejszy okrąg światła, oraz pozwala na doczepienie jednego, dwóch, czasami trzech gridów.

To tyle na temat modyfikatorów, następna część będzie o tym - jak?

February - Mixed up fairytales (showcase)

2011-02-19T23:38:00.011+01:00

Druga sesja z projektu 2011. 12 lutego, w pensjonacie American House, któremu bardzo bardzo dziękuję za gościnę (i polecam, bo zdarzyło mi się również tam mieszkać). Do zdjęć pozowały Monika, Beata i Natalia, a make-up wykonała (jak w styczniowej) Ania. Tym razem 10 zdjęć, o 3 mniej, niż poprzednio...

February - Pre production

2011-02-17T02:46:00.004+01:00

Każdą dużą sesję zaczynam od pre produkcji. Jest równie ważna, jeśli nie ważniejsza od post produkcji zdjęć, i zawiera w sobie właściwie wszystko, co wpływa na efekt finalny zdjęć, a odbywa się przed właściwą sesją.

W wypadku lutowej sesji z 2011 project pre produkcja zaczęła się od luźnych idei, a właściwie jednej, rozbudowywanej z czasem w historię.

Następnie równolegle rysowałem storyboardy, i szukaliśmy modelek. Ostatecznie sesję rozpisałem na trzy role, i tyle modelek wzięło udział w zdjęciach.

Kolejny etap pre produkcji to znalezienie odpowiedniego wnętrza. Tym razem nie było to problemem, dzięki uprzejmości American House mogliśmy cały dzień fotografować w największym pokoju pensjonatu na Baletowej. Dwa dni przed sesją rozpoczęliśmy kompletowanie akcesoriów.

Ostatniego dnia, w towarzystwie najpierw Beaty (jednej z modelek), a później Ani zwanej Strzygą (wizażystka, stylistka, PR, i mnóstwo innych funkcji) obskoczyliśmy kilka sklepów z kostiumami, zabawkami i akcesoriami imprezowymi. W jakim celu, to wyjaśni się przy publikacji zdjęć.

Wieczorem dojechałem do domu, sprawdziłem listę wszystkiego, co może być potrzebne, i spakowałem sprzęt.

Niestety, na sesję nie mogłem pojechać samochodem, więc kompaktowość sprzętu była warunkiem koniecznym. Skończyło się na pro rollerze x300 i dużym pokrowcu na standy.

W rollerze znalazł się aparat (5D mk II) z obiektywami (17-40, 85 i 100), 2 lampy 580EX II, 2 lampy 430EX II, 6 pocket wizardów, Bowens gemini 400 (nie potrzebowałem wiele mocy, a to najmniejsza lampa bowensa, jaką posiadam), softbox 60x60 z gridem, różne gridy, snooty i flagi na małe flesze, światłomierz, zapasowe baterie, karty, żele kolorowe do lamp.

W pokrowcu - 3 statywy manfrotto Nano, 1 statyw manfrotto Master, monopod i biała parasolka.

Mało? I tak ważyło chyba tonę...

To wszystko o pre produkcji (storyboadrów litościwie nie zamieszczę, te bazgroły potrafią oślepić). Za parę dni - zdjęcia!

Lily of the Valley - Winter in Paradise

2011-02-12T22:34:00.003+01:00

Pierwszy teledysk wykonany przez t-jack pictures. Na razie jak widać nie wymiatamy za mocno w tej dziedzinie, ale obiecuję poprawę.

Materiał nakręcony 5D mk II z 17-40, 50/1,2 i 135/2, ze statywu, rig jest jak na razie w drodze z USA.

A oto teledysk:

11 godzin zdjęć, 7 godzin montażu, et voila...

Fashion - inaczej niż zwykle (showcase)

2011-02-10T23:00:00.010+01:00

Fashion (dawno nie było). Do tego jednym światłem. Prawie mi się nie zdarza. Co więcej, jednym MIĘKKIM światłem. Prawie niemożliwe. A jednak, nawet mi się zdarza.

Kreacja autorstwa Olivii Nalewajko, pozowała Weronika Wojciechowicz. Dwie kreacje, pastelowo...

Warsztaty Foto - Akt studyjny

2011-02-01T20:13:00.007+01:00

Zapraszam na warsztaty fotograficzne! Tym razem skupimy się na tematyce fotografowania nagiego ciała, czyli aktu.

Miejsce: Warszawa, Studio Cukry

Data: 20 luty 2010, godzina 12:00

W programie zajęć:

- podstawy komunikacji fotograf – modelka, czyli co i jak powiedzieć, żeby „rozbierz się” nie brzmiało jak niemoralna propozycja...

- uniwersalne pozy stosowane do większości stylizacji

- ”czary-mary” pozowania, pozwalające lepiej ukazać główne atuty nagiego kobiecego ciała

- rola stylizacji, czyli znalezienie tematu przewodniego

- tworzenie zdjęć estetycznie i z dobrym smakiem za pomocą kompozycji

- specyfika oświetlenia podczas wykonywania aktów

- dużo ćwiczeń pozwalających złożyć wszystkie elementy teoretyczne w spójną, fotograficzną całość

Każdy uczestnik po ukończeniu warsztatów otrzyma certyfikat poświadczający zdobytą wiedzę.

Zajęcia są prowadzone w elitarnych, małych grupach, co pozwala dużo więcej skorzystać z zajęć. Aby ułatwić naukę pozować będzie doświadczona modelka.

Warsztaty podzielone są na dwa, trzygodzinne bloki, pomiędzy którymi będzie godzinna przerwa.

Koszt warsztatów to 500 zł.

Aby wziąć udział w warsztatach należy: skontaktować się z nami pod niżej podany numer lub napisać maila, i zarezerwować miejsce poprzez wpłacenie zaliczki. O możliwości uczestniczenia decyduje kolejność zgłoszeń! Ze względu na małą ilość miejsc należy rezerwować jak najszybciej.

Anna Kłos:
anna.urszula.klos@gmail.com
tel: 794 67 36 36

Jack Tomaszewski
tjack@t-jack.pl
tel: 664 761 110

Studio Cukry - www.cukry.com.pl

Jacek Tomaszewski – www.t-jack.pl

Złota sesja

2011-01-28T22:14:00.006+01:00

W przenośni czy dosłownie? W sumie chyba jedno i drugie. Idea sesji była dość prosta - klasyczny studyjny akt, z tym jedynie urozmaiceniem, że modelka będzie miała skórę pomalowaną na złoto.

Malowanie okazało się nieco trudniejsze niż początkowo sądziliśmy, wyglądało mniej więcej tak:

Do zdjęć wybrałem ciemnoszare tło, żeby mieć większą swobodę w operowaniu atmosferą w kadrze. Większość zdjęć oświetliłem jedną lampą, niektóre - dwoma.

Tutaj lampy są dwie. Główne światło to reflektor z gridem, oświetlający górną połowę ciała modelki, wypełniające to softbox 100x100, po lewej stronie, dający delikatne rozbłyski światła na nogach (ok 3 EV mniej światła).

W tym zdjęciu kolejny raz pozwoliłem sobie zaczerpnąć inspiracji z twórczości Helmuta Newtona. By uzyskać więcej dynamiki w kadrze, poprosiłem modelkę, żeby w momencie zrobienia zdjęcia wspięła się na palce i rzuciła włosami w lewą stronę. Oświetlenie to jeden duży (70cm) beauty dish bez żadnych dodatkowych modyfikatorów.

Najciekawiej moim zdaniem wypadły zdjęcia portretowe. Coś takiego jest w modelkach pozujących w pełnym zakresie, że portrety im robione wychodzą dużo lepiej. Pewność siebie i własnego ciała, zaufanie do fotografa, to wszystko bardzo widać na zdjęciach.

To zdjęcie oświetliłem jednym reflektorem z gridem (dokładnie takim samym, jakiego użyłem do zdjęcia leżącej modelki). W wypadku takich zdjęć bardzo ważna jest powtarzalność w mocy błysku, dlatego moim zdaniem kupowanie różnych lamp firmy krzak wielkiego sensu nie ma. Od Fomei w górę można zaczynać...

Pozowała Iza, malowanie - Anna, zdjęcia i retusz zrobiłem ja.

January - Room and the Red Lipstick (showcase)

2011-01-25T23:58:00.013+01:00

Pierwsze zdjęcia z projektu na rok 2011... Sesja miała miejsce 2 stycznia w hotelu Castle Inn w Warszawie, pozowały Maria i Sara, a make-up wykonała Anna. A oto zdjęcia, które wybrałem do publikacji:

Zdjęcie step by step

2011-01-21T01:24:00.010+01:00

Kilka razy spotkałem się z zarzutami, że posty są niejasne, że trudno z nich wyczytać, jak właściwie zdjęcie zostało zrobione. Dziś, mam nadzieję, już takowych zarzutów nie będzie. Opiszę powstawanie zdjęcia kawałeczek po kawałeczku.

Koncept specyficzny, przedstawienie narkomanki, ale nie zabiedzonej, w slumsach, tylko całkiem nieźle prosperującej narkomanki. Biały proszek, ścieżki od karty kredytowej, ot, cała historia.

Do zdjęcia pozowała mi Lila, którą widzieliście już w sesjach "dymnej" i tej ze szczurkiem. Sesja odbyła się w warunkach daleko odbiegających od studyjnych. Głównie chodziło mi o jedno zdjęcie, portret ewentualnie jako uzupełnienie.

Pierwsze ustawiłem światło oświetlające "ścieżki" oraz dłoń trzymającą kartę. 430EX II z gridem, jakieś 50cm od dłoni modelki:

Jak widać, światło "sypie" się lekko na koszulę, ale nie jest to efekt znaczący, spokojnie mogę z tym żyć. Drugie światełko oświetla pyszczek modelki, oraz prawą stronę i przód koszuli:

Druga 430 EX II (moje ulubione przenośne flesze), ta z krótkim czarnym snootem. Ostatnie światło to ringflash, nie najlepszy niestety (Quantuum), co prawda trzyma moc i szybko się ładuje, ale ma mocną magentową dominantę. Ustawiłem go za modelką, w charakterze rim lighta:

Połączone użycie wszystkich tych trzech świateł dało w końcu taki efekt:

Specjalnie odrobinę niedoświetliłem główne partie zdjęcia, ze względu na specyficzną technikę post produkcji.

Po delikatnym wyplamkowaniu (na białej koszuli widać bardzo łatwo różne pyłki oraz brud na matrycy, przed właściwą obróbką trzeba zdjęcie odpowiednio "oczyścić") dodałem warstwę, zmieniłem jej krycie na soft light, i za pomocą pędzla o łagodnych krawędziach wycieniowałem nieco zdjęcie. Idealnie do tego nadaje się tablet, jeśli lubisz selektywną obróbkę zdjęć, to nawet nie ułatwienie pracy, tylko konieczność.

Następnie wyregulowałem nasycenie kolorów, na całym zdjęciu zdjąłem nieco barwy, natomiast kolor włosów oraz make-up - nasyciłem mocniej.

Na koniec podniosłem kontrast całego zdjęcia na krzywych. Spowodowało to zmianę (dokładnie - wzrost) nasycenia kolorów, przynajmniej pozorny, więc skontrowałem to warstwami hue/saturation, które "zostały" po poprzednim kroku. W efekcie powstało zdjęcie, które mogliście już zobaczyć na początku wpisu:

Mam nadzieję, że tym razem nie ma już żadnych wątpliwości, jak powstało zdjęcie :). A sprzętowo - 5D mk II + 85/1,8 USM.

Na zakończenie chciałbym bardzo bardzo podziękować modelce, za pozowanie, i za cierpliwość do fotografa :).

A.D 2010 mort

2011-01-17T20:57:00.003+01:00

O to to. Umarł sobie, już jakiś czas temu, ale jakoś nie było czasu, żeby go podsumować. Tym razem nie tak, jak w 2008 czy 2009 roku, umieszczę tylko jedno zdjęcie, moim zdaniem najlepsze...

Bardzo łatwo doszukać się inspiracji pewnym zdjęciem Helmuta Newtona z cyklu Big Nudes. Choć, oczywiście, gdzie mi do tego poziomu zdjęć. Ale może kiedyś, pomarzyć dobra rzecz...

Chill out

2011-01-15T03:36:00.011+01:00

Sesja przy dźwiękach prawie-najnowszej płyty Schillera oraz re-mixów the Cure (album Mixed Up). Kolejny raz doceniłem ogromny wpływ muzyki na atmosferę sesji, oraz klimat zdjęć. A tak właśnie miało być. Po stresującej sesji na początku roku potrzebna była jakaś, która podtrzyma chęć robienia zdjęć. Tak po prostu. Wyszło lepiej, niż się spodziewałem.

Założenie było takie: 3 osoby (ja, modelka i wizażystka), 3 stylizacje, każdy wymyśla jedną. Zaczęliśmy od stylizacji modelki, którą była Ola.

Wiele o oświetleniu tych zdjęć powiedzieć nie mogę, poza tym, że było bardzo proste. Za to chwilę później zdecydowaliśmy się wszystko pozmieniać.

Na początku eksperymentowałem z oświetleniem z dołu, jednak do tego zdjęcia idealnie pasowało mi światło nieco z góry, od przodu. Do tego światło krawędziowe, oświetlające włosy, i lekkie wypełnienie ringiem (ok 3-4 EV poniżej ekspozycji).

Stylizacja Anki zmieniła się w dwie stylizacje - bliźniaki. Różnią się od siebie tylko kolorystyką. Powyższe zdjęcie oświetliłem jednym źródłem światła, białą parasolką transparentną, umieszczoną nieco bliżej osi obiektywu, niż to ma miejsce w klasycznym "rembrandtowskim" oświetleniu, ale na tej samej wysokości ("rembrandt lighting" to światło pod kątem 45 stopni w obu wymiarach).

To zdjęcie zrobiłem nieco jako bonus, na płytkiej głębi ostrości, i z dwoma światłami. Jedno (dalej parasolka) jest bezpośrednio po prawej stronie modelki, drugie, reflektor z gridem, po lewej jej stronie, bliżej tła.

I druga kolorystyka. Tu parasolka jest w ustawieniu "prawie rembrandtowskim" tylko w drugą stronę, bliżej tła, niż osi obiektywu. Wypełnienie cieni to rola ringlighta, ok 1,5EV poniżej ekspozycji.

I moja stylizacja. Ślady po pojedynku na pyszczku modelki to nieco cieni (fiolet, brązy, beże, czerń), czerwona, rozmazana pomadka oraz sztuczna krew. Oświetlenie powyższego zdjęcia jest zdecydowanie "ostrzejsze" niż poprzednich. 3 gołe lampy, jedna z góry, oświetla twarz modelki oraz tworzy blik na rękawicach, dwie symetrycznie dają oświetlenie krawędzi. Czwarte światło to jak wyżej ring, tym razem o 2 przysłony słabszy, niż ekspozycja.

W tym zdjęciu zniknęło główne światło, zostały rimy (ok 1,5EV ponad ekspozycją) oraz ring, tym razem na zero, czyli naświetlenie poprawne.

Sprzętowo, sesja wykonana 5D mk II z dwoma szkiełkami - 100/2,8 do "ostrych" zdjęć i 135/2 do miękkich portretów (ale z ostrymi oczami).

I jeszcze oficjalne credits:

Modelka: Ola
Stylizacja i wizaż: Anna
Zdjęcia + ostatnia stylizacja: Ja

Oby więcej takich sesji...

Świąteczne nudy...

2010-12-27T00:29:00.005+01:00

Taka przypadłość ludzi prowadzących aktywne życie. Przychodzą święta, w wigilię jest jeszcze co robić, ale 1, a tym bardziej 2 dzień świąt... Słodkie nieróbstwo. Odpoczynek, oczywiście... Ale odczuwa się pewien niedosyt aktywności.

Tak się złożyło, że w czwartek przed świętami przyszedł paczką nowy sprzęt (pozdrowienia dla Pana Tomka z fotozakupy.pl, za cierpliwość do klienta - tzn do mnie). Między innymi nowe Gemini, nowa Octa, i nowy Pocket Wizard. Niby w całości sprzęt znany, ale przed jakąkolwiek sesją należy go sprawdzić. Po połączeniu wspomnianych elementów wyszło takie dziwne cudo: Gemini z octą 120, bez dyfuzorów, sama srebrna czasza, za to z gridem, no i podpiętym Pocketem, żeby to wszystko odpalić.

Lampa pracowała na minimum mocy, dzięki czemu mogłem umieścić modela bardzo, bardzo blisko źródła światła (jakieś 60-70 cm), oraz pracować na mocno otwartej przysłonie (przy pierwszym zdjęciu f:3,2, przy drugim - f:2,8). W połączeniu z ogniskową 100mm (100/2,8L IS USM Macro) dało to dość płytką głębię.

Bardzo podoba mi się efekt, jaki daje softbox (a zwłaszcza octabox) pozbawiony paneli rozpraszających. Światło nie jest bardzo ostre, ale nie ma tej nudnej delikatności standardowo używanych soft boxów.

A na zakończenie - zdjęcie mojego pieska, wykonującego swoją ulubioną czynność, czyli oddającego się drzemce:

Zgadnie ktoś, jakie oświetlenie było w wypadku tego zdjęcia?

Industrial Beauty

2010-12-20T21:40:00.005+01:00

Zgodnie z zapowiedzią, oto i on: Industrial Beauty, "zimowy" projekt t-jack pictures, który zaczął powstawać w sumie przez przypadek... A zaczęło się od zimowej depresji.

Generalnie nie jestem fotografem, który po pierwszych opadach śniegu łapie za aparat i leci w plener focić śnieg, modelki na śniegu, itp itd... Właściwie, to trudno o mniej lubiane przeze mnie zjawisko atmosferyczne, zarówno prywatnie, jak i fotograficznie. Więc zima to dla mnie czas fotografowania w atelier, ewentualnie we wnętrzach.

Tak się złożyło, że do zaimprowizowanego atelier mam dostęp niemalże bez ograniczeń. Uznałem, że albo całą zimę będę robił zdjęcia od czapy, albo coś z tego wymyślę. No i wymyśliłem. Połączenie typowego beauty z moim klimatem oświetlenia, oraz z motywami industrialu, szeroko pojętego, zarówno muzycznie, jak i dosłownie.

Technicznie, zaczęło się od czarnego tła. I to nie byle jakiego (nienawidzę pracować na czarnym tle kartonowym), bo z aksamitu. Aksamit ma tą cechę, że "pochłania" światło, dzięki czemu tło jest naprawdę czarne, a nie szarobure. Można ustawiać lampy dowolnie, nie martwiąc się, czy aby drobinka światła nie muśnie powierzchni tła. Ogromny komfort pracy.

Uznałem, że czarne tło ładnie "połączy" zdjęcia ze wszystkich sesji razem. Oprócz tego modelki (nie przewiduję jak na razie udziału modeli) o zdecydowanej urodzie, pewne siebie. No i zespół stylistek, zdolnych zrealizować moje niezbyt przyziemne wizje. A oto, co wychodziło z tego...

Pierwszą sesję zrobiliśmy z Natalią, a w malowaniu pasków itp pomogła mi Anna. Body painting farbami do ciała supra color, białą, czarną i odrobiną czerwonej. Oświetleniowo bardzo prosto, softbox po lewej stronie, lekko przed modelką, i rim light (goły flash) po prawej, mniej więcej równo z linią tła.

Druga sesja była nieco trudniejsza w stylizacji. Nie takie znowu krótkie włosy modelki trzeba było poustawiać w irokeza. O pomoc w tej sesji poprosiłem Olkę, której umiejętności nie raz już zrobiły z sesji dzieło sztuki.

Tu światełko jest nieco bardziej skomplikowane (ale tylko nieco). Goły flesz z niebieskim filtrem po lewej stronie, nieco za modelką. Z drugiej strony, też odrobinę za modelką, niewielki soft box (60x60), a dokładnie na wprost twarzy - grid.

Ostatnia jak na razie sesja odbyła się w niedzielę, i jak na razie była najdłuższa ze wszystkich (ponad 6 godzin). Większość czasu zajęła oczywiście stylizacja (tworzenie kompletu bielizny z żółto-czarnej taśmy, malowanie włosów w żółte pasma, żółto-czarny make-up i paznokcie w żółto-czarne pasy), same zdjęcia nie więcej niż pół godziny.

I tyle, jak na razie. Chwila przerwy, następne sesje pewnie już po nowym roku. Chwilowo jestem zawalony pracą, i fotografia w ramach własnych projektów musi niestety zejść na dalszy plan...

Location Kit - Extended

2010-12-17T20:52:00.004+01:00

Jakoś tak wyszło, że ostatnio piszę o sprzęcie. Poprzednio do fotografii tańca, dziś o powiększonym Location Kit. Początkowy Location Kit pozwala wykonać spokojnie większość zleceń, jednak są sytuacje, w których jest niewystarczający. Wysoki poziom światła zastanego, konieczność użycia naprawdę dużego źródła światła, lub po prostu zapotrzebowanie na więcej świateł.

Początkowo do przewożenia LK używałem Lowepro pro roller x200, z czasem walizka ta stała się moją zapasową, używaną głównie do wożenia sprzętu samolotem (co robię ostatnio bardzo rzadko). Jej miejsce zajęła x300, równie poręczna, ale mieszcząca jednak sporo więcej.

Tak więc obecnie "mały" LK mieści się w x300, i ma się tam dobrze. Czasami jednak potrzebuję go nieco rozbudować, zachowując jednak pełną mobilność. Bardzo prosta metoda - torby Lowepro z serii Stealth Reporter posiadają w tylnej ściance opaskę pozwalającą "doczepić" je do rączki torby na kółkach.

Pozwala to na dość duże zwiększenie pojemności zestawu, oprócz samej torby powstają dodatkowe mocowania Slip Lock, do których można doczepiać dodatkowe pojemniki (tuby na szkła, sakwy na akcesoria itp).

W wypadku mojego LK, przy maksymalnym obładowaniu, wygląda to tak:

x300, w nim 3 standy Nano 001 z adapterami, mały softbox (60x60), dwie parasolki białe, czasami monopod (do pracy ze światłem z góry), Large Travel Pack Bowensa, małą baterię do niego, lampkę Gemmini 400, "namiot" octaboxa 150cm i grid do niego, kilka drobiazgów jak taśma klejąca, no i dużą ilość kabli. Oprócz tego - 5 Transciverów Pocket Wizard, i, o ile się zmieszczą, 2x430EX II.

W Stealth Reporter D300 dwa body (obecnie 5D mk II z gripem i 1D mk IV, pewnie się niedługo zmieni na 5D mk II i 7D, "jedynka" jest mi potrzebna tylko do focenia tańca), obiektywy, według potrzeb, 2-5 szkieł (w miarę potrzeb "doczepiam" tuby poza torbą), 580EX II, a w przednich kieszeniach zapasowe baterie itp.

W doczepionej do torby sakwie mieszka Seikonic 358 z modułem PW, jedna lub dwie 4380EX II, o ile nie zmieściły się w x300, oraz karty pamięci do aparatów.

Z przodu walizki, w mocowaniu na statyw, siedzi grzecznie Manfrotto Master, stand do lampy Gemmini, razem z nim podczepiona konstrukcja octaboxa.

Mam nadzieję, że niczego nie pominąłem... Niczego ważnego w każdym razie.

Z takim zestawem z 75% zleceń, które można zrobić małym LK robi się 90%. Pozostałe 10% wymaga już specyficznego sprzętu, który kompletuję wtedy na konkretną okazję.

A żeby nie było tak, że nic nie publikuję ze zdjęć, jestem zły niedobry - mała zajawka świeżo powstającego projektu:

Projekt, o wdzięcznej nazwie Industrial Beauty, zaczął się 2 tygodnie temu... I ma się dobrze. Więcej postaram się napisać na dniach, może nawet jutro.

Mam nadzieję, że zdjęcia "zajawkowe" się Wam podobają. More to come.

Basic do fotografii tańca

2010-12-11T00:42:00.009+01:00

Dużo, dużo tego typu pytań dostaję... Więc napiszę co i jak. Oczywiście muszę wspomnieć, że fotografia tańca jest naprawdę wymagająca, zarówno od fotografa, jak i od sprzętu, ale da się "opędzić" całość w miarę budżetowym rozwiązaniem.

Przy fotografowaniu pokazów i turniejów tanecznych napotykamy szereg problemów. Główne to nieładne tła oraz niewielka ilość światła. Na oba te problemy najlepszym rozwiązaniem są jasne obiektywy.

Najbardziej doświadczony z moich znajomych fotograf tańca - George Dzieciaszek, używa głównie 85/1,2L USM i 135/2L USM. Najjaśniejsze możliwe szkła, bardzo sprawne, a po podpięciu do 1D mk IV również celne. Jest to jednak zestaw bardzo kosztowny, choć muszę przyznać - niemal idealny.

Jak widać - z obiektywami zmiennoogniskowymi musimy się pożegnać (bez żalu, jeśli o mnie chodzi). Przykładowy zestaw "zmontuję" w systemie Canona, bo jest mi najbliższy, ale łatwo go przełożyć na Nikona (zapomnijcie o sony, to najgorszy szajs).

Skoro stałoogniskowe szkła, musimy mieć dwa aparaty. Zapominamy niestety o 3-cyfrowych, ciemna matówka, słaby AF, niewygodny manual przekreślają te aparaty. Tak więc 40D, 50D, w sumie nawet 30D daje radę (20 już nieco datuje, a 60D to jakaś pomyłka natury). Zdecydowanie polecam użycie gripa, stabilizuje pracę i ułatwia kadrowanie w pionie.

Obiektywy raczej dłuższe, od standardu w górę. Pamiętając, że w stosunku do pełnoklatkowych aparatów APS-C ma mniejszą matrycę, jako standard potrzebujemy czegoś ok 28-35mm. W Canonie opcje mamy takie:
-28/1,8 USM
-28/2,8
-35/2
-35/1,4L USM
Czwarte odpada, składamy zestaw budżetowy, a to szkło za ok 4-5 tys, drugie - za ciemne, z pozostałych 28 i 35 - zdecydowanie lepsza jest 28. Pomiędzy przysłoną 1,8 a 2 jest co prawda tylko 1/3EV różnicy, ale lepsza budowa, szybszy i celniejszy AF pozwalają łatwo dokonać wyboru. Więc jako standard - 28/1,8 USM.

Drugi obiektyw, to odpowiednik ok 80mm na pełnej klatce, czyli któraś pięćdziesiątka. Tu znowu mamy kilka opcji (pomijam macro itp)
-50/1,8
-50/1,4 USM
-50/1,4 HSM
-50/1,2L USM
Jak wyżej, L-ka odpada ze względu na cenę. Pierwsze odpada ze względu na słaby AF i budowę. Moim zdaniem najciekawiej wypada Sigma, z racji lepszej jakości obrazu i szybkości pracy, ale trzeba trafić na dobry egzemplarz.

Ostatnie szkło to odpowiednik 135 mm, tu wybór mamy niewielki (85/1,2L odpada z racji ceny), zostaje 85/1,8 USM, znakomite szkło.

Poza obiektywami, potrzebna będzie lampa. Nie musi mieć dużej mocy, wystarczy szybkie ładowanie, tak więc zarówno 430EX II, jak i 580EX II spełni swoje zadanie (odradzam z dobrego serca wszystkie Sigmy, Metze itp).

Ostatni element wyposażenia, to odpowiednia torba (plecak nie zapewnia odpowiednio szybkiej wymiany szkieł). Coś wielkości Lowepro Stealth Reporter D200-D300, ew Domke F2 powinno w zupełności wystarczyć, ważne, żeby torba przylegała do ciała (a nie była kostką jak torby Kata, czy Lowepro z serii Rezo czy tym bardziej Nova).

Tak więc przykładowy zestaw wygląda tak:
-2x Canon 50D body + BG-E2N
-Canon 28/1,8 USM
-Sigma 50/1,4 HSM
-Canon 85/1,8 USM
-2x Canon 430EX II
-Lowepro Stealth Reporter D200 + sliplockowe akcesoria wedle potrzeb.
Do tego oczywiście karty, baterie do aparatów i lamp, ewentualnie databank, to już wedle indywidualnych preferencji.

Na koniec, dla porównania, mój zestaw, którym fotografowałem ostatnio taniec:
-5D mk II + BG-E6
-1D mk IV
-50/1,4 HSM
-85/1,8 USM
-135/2L USM
-2x580EX II
W torbie Stealth Reporter D300. W sumie nie różni się tak bardzo od zalecanego zestawu "budżetowego".

Halloween - how to?

2010-11-04T20:46:00.006+01:00

Zgodnie z obietnicą z tego posta, dziś opiszę oświetlenie użyte do oświetlenia halloweenowej sesji. Opiszę oświetlenie trzech zdjęć, resztę na ich podstawie łatwo wydedukować.

Na początek, wspólne dla wszystkich zdjęć, światło dyni. Technicznie bardzo prosta rzecz - do środka mocno wydrążonej dyni włożyłem 430EX II (bardzo dobra lampa do takich zastosowań, z racji niewielkiego rozmiaru) z pełnym CTO i pocket wizardem.Światło odbijało się od ścianek, dając mocne, równe, i co najważniejsze, ładnie pomarańczowe światło wypadające przez wycięte oczy i ryjek.

To zdjęcie jest oświetlone dwoma źródłami światła. Pierwsze, to wspomniana wcześniej lampa wewnątrz dyni, drugie, to niewielki softbox (60x60) po lewej stronie, świecący na modelkę nieco z góry.

Wykonanie tego zdjęcia wymagało już trzech lamp, oraz sporej dozy precyzji przy ich ustawianiu (a właściwie jednej). Żeby pokazać, o co chodzi, posłużę się schematem:

1 światło to lampa z bardzo długą i ciasną strumienicą, oświetlająca, jak łatwo się domyślić, dynię. Światło 2 to oczywiście lampa wewnątrz warzywka (owocu?), a 3 to goła lampa z założonym pełnym filtrem CTB, oświetlająca fragment sceny, na której leży modelka, oraz dająca krawędziowe światło na ciało dziewczyny. Czerwone 1 oznacza krawędź sceny, natomiast 2 oznaczają wyczernione panele osłaniające kulisy. Dzięki umieszczeniu za jednym z nich 3 lampy upewniłem się, że na zdjęciu nie będzie żadnych blików powstających łatwo przy pracy pod światło.

Tu oświetlenie jest bardzo podobne, z tą różnicą, że światło oświetlające dynię znajduje się w głębi tła, i oświetla tez częściowo twarz modelki, a lampa z CTB zbliżyła się wyraźnie (znajduje się zaraz za krawędzią kadru).

Jeśli chodzi o obróbkę, prawie jej nie było, więc opisywać nie bardzo jest co. Zdjęcia powstały obiektywem 85/1,8 USM wpiętym w Canona 5D mk II.

Light'em from ABOVE!

2010-11-01T12:41:00.007+01:00

Spontaniczna sesja w Metka Studio, poziom porąbania koncepcji - umiarkowany. Idea była dość ogólna, bandaże, szczur, może nieco sztucznej krwi. Klasycznie, bym powiedział.

Wyszło, moim zdaniem, całkiem ciekawie, o tak:

Schemat oświetlenia tych zdjęć oparty był na dwóch światłach. Główne, jak widać, pada bezpośrednio z góry, drugie, któremu w sumie najbliżej chyba do rim light, z lewej strony. A dokładnie wygląda to tak:

Powyższy rysunek tłumaczy dwie rzeczy: pierwsza - dlaczego zająłem się fotografią zamiast rysowaniem, i druga - jak umieszczone były światła. 1 to lampa ze strumienicą, umieszczona na pantografie bezpośrednio nad modelką, tworząca "kropę" światła na podłodze. Drugie światło (2) to lampa z wrotami, dająca lekkie krawędziowe oświetlenie części ciała modelki.

W tym zdjęciu wrota przestawiłem tak, by oświetlały twarz, oraz kawałek podłogi (czyli po prostu rozszerzyłem kąt padania światła).

Jeśli chodzi o obróbkę, oba zdjęcia zostały najpierw potraktowane podniesieniem kontrastu (najpierw Levels, później Curves), a następnie przykolorowane (Hue/saturation, lekko w zielony) i wyostrzone.

Na deser, z tej samej sesji, zdjęcia portretowe:

To tyle na dziś, niedługo coś dalej napiszę, wczoraj, oprócz tej sesji, miała miejsce też druga, ale o tym kiedy indziej.

Halloween - showcase

2010-10-29T23:04:00.006+02:00

Sesja halloween'owa, planowana od dawna, organizowana, kombinowana, w końcu się udała (już dość dawno temu, ale czekałem, aż się wspomniane Halloween zbliży, żeby zdjęcia opublikować).

Dynie kupiłem na Farmie Dyń, następnie, razem z Fretką wycięliśmy trzy potworki. Sesja odbyła się w wynajętej na ten cel sali MOK-u w Podkowie Leśnej, pozowała Natalia, make-up wykonała Sara, a przy sesji pomogła mi Ula alias Fretka.

Tyle gadania, a raczej pisania, zdjęcia: (oświetlenie itp opiszę później)

Portfolio II - oświetlenie

2010-10-22T21:33:00.006+02:00

Wczoraj opublikowałem kilka zdjęć z ostatniej sesji portfoliowej, dziś postaram się wyjaśnić, jak niektóre z nich były zrobione.

Najpierw ogólnie - o sprzęcie. Wziąłem ze sobą 3 światła, z czego do większości zdjęć użyłem 2. Do zmiękczania światła miałem mały softbox - 60x60cm, do ograniczania - strumienicy czarnej (bardzo wąskiej) i grida (nieco szerszy). Do tego w niektórych zdjęciach posłużyłem się kolorowymi filtrami.

Z 12 zdjęć opublikowanych wczoraj wybrałem 4, których schemat oświetleniowy wydał mi się najciekawszy, i najbardziej wart opisania.

Do oświetlenia tego zdjęcia użyłem dwóch świateł, softbox po lewej stronie, jako główne światło, i rim light (goła lampa) po prawej, z tyłu, oświetlająca głównie włosy modelki. Oba światła są ustawione na zero, czyli żadne nie prześwietla/niedoświetla w stosunku do ekspozycji. Obiektyw - 85/1,8 USM.

Tu znowu użyłem dwóch świateł, jednego ostrego - po prawej stronie, odrobinę za mną (fotografowałem szerokim kątem, z bliska), żeby uzyskać ostry cień użyłem po prostu gołej lampy, drugie światło oświetla twarz, i jest to lampa z gridem. W post produkcji mocno wyciągnąłem niebieski kolor, przez co cienie (zawsze chłodniejsze od oświetlonych partii obrazu) zrobiły się niebieskie. Obiektyw - 17-40/4L USM.

W tym zdjęciu zaczynają się schodki. Żeby uzyskać tego rodzaju efekt, trzeba bardzo silnie ograniczyć kąt padania światła. Główne światło to lampa z gridem, ustawiona bardzo blisko twarzy modela, oświetlająca tylko i wyłącznie lewą stronę twarzy. Druga lampa jest ustawiona za modelem, ma silny czerwony filtr, i spełnia dwie funkcje - rim light na włosy, oraz czerwone wypełnienie cieni. Obiektyw - 85/1,8 USM.

Ostatnia stylizacja, ostatnie zdjęcie. Tu użyłem dwóch ostrych świateł, bardzo blisko modela. Strumienica oświetla prawy bark, z makijażem, grid - część twarzy, podobnie, jak w poprzednim zdjęciu. Oba są ustawione w jednej linii - tej samej, a model stoi dokładnie pomiędzy nimi. Obiektyw - 85/1,8 USM.

Tytułem wyjaśnienia: pisząc "po prawej stronie", lub "lewa strona twarzy" mam na myśli oczywiście punkt widzenia aparatu, nie modela.

To by było na tyle, do następnego wpisu może niestety nieco czasu minąć.

Portfolio II - showcase

2010-10-21T21:46:00.017+02:00

I znowu sesja portfoliowa, tym razem dwóch modeli - Roberta i Konrada. Sesję zorganizowała Ola, która wykonała też wszystkie stylizacje i makijaże.

Jak sugeruje tytuł - dziś przegląd zdjęć z tej sesji:

Wyszło, jak widać, dość różnorodnie, poza najciekawszymi zdjęciami powstało nieco tych zwykłych, ale potrzebnych w każdym portfolio.

Portfolio Polly Pe.

2010-10-08T21:26:00.012+02:00

Tak to wśród aktorów bywa, że czasami potrzebują portfolio. Takich zwykłych zdjęć, bez cudowania, wydziwiania, po prostu "tak wyglądam". A że Pola ma głównie zdjęcia takie:

...to z wybraniem "zwykłych" jest niejaki problem. Ale problemy, no cóż, są od tego, by je rozwiązywać. Ten szczególnie trudny do rozwiązania nie był. Wynajęcie studia, 4 godziny zdjęć, i gotowe. Full wyszedł tak:

Oświetlone dwoma światłami, ustawionymi mniej więcej tak:

Main (1) to średniej wielkości octa (chyba 120 czy 150cm), bez żadnych dodatkowych usprawnień, odrobinę ponad modelką. Daje równe, miękkie światło na cały kard, oświetlając jednocześnie postać i tło. Fill (2) to kwadratowy softbox (100x100cm) ustawiony za moimi plecami, wypełniający cienie. Jest spora różnica w jakości zdjęcia, w którym cienie były wypełnione, a następnie ściągnięte w dół w post produkcji, a takiego, w którym od razu były bardzo ciemne.

Tu światełko było odrobinę bardziej skomplikowane:

Main (1) tym razem to duży (90cm) beauty dish ze skarpetą (takie białe gacie zakładane na przód disha). W efekcie światło uzyskane jest czymś pomiędzy światłem z disha a octy. Side (2) to stripbox (30x100cm), jednocześnie nieco wypełniający cienie, i dający światło semi-krawędziowe. Background light (3) to zwykły reflektor (na moje oko jakies 45 stopni), oświetlający w miarę równomiernie tło.

I na koniec bonus - zdjęcie portretowe, tu już oświetlenia opisywać nie będę (ile można...).

Zawsze przy sesji portfoliowej staram się, oprócz klasycznych portfoliówek, dać modelce też kilka zdjęć ciekawszych, jako taki bonus.

Oczywiście wszystkich chętnych na sesje (tego typu, jak i zupełnie odjechane) zapraszam, wszystkie formy kontaktu - na stronie t-jack.pl

PS: niedługo opis dość mało znanego na ziemiach kraju nadwiślańskiego systemu oświetlenia, który jedzie do mnie prosto z ojczyzny dolara i t-bone steaków.

Kjuik

2010-09-29T23:44:00.005+02:00

Królikowa sesja. Plener najdostępniejszy z możlwych: działka, na której stoi mój domek. Drzewa, trawa, dostęp do prądu (z czym przy maszynach dymnych bywa problem). Nic, tylko focić.

Maskę z białej na umalowaną przerobiła Anka, Ona też zrobiła modelce na plecach królika. Miał być jak z matrixa, wyszedł nieco inaczej, ale who cares?

Pierwsze kadry zrobiliśmy przy krawędzi lasu, najpierw modelce stojącej, potem uznałem, że ciekawiej wyjdzie, jeśli dziewczyna usiądzie pod drzewem.

Po pewnej ilości zdjęć w trawie itp, postanowiłem zrobić też zdjęcia pod słońce. Wyszło mniej więcej tak:

Ostatnie zdjęcie chciałem nieco przerobić kolorystycznie, tak dla urozmaicenia, więc wycisnąłem zupełnie inne kolory:

Wszystkie zdjęcia były obrabiane crossowo, tylko to ostatnie po prostu nieco inaczej (odwróciłem krzywe).

Technicznie, zdjęcia robiłem 5D mk II z 50/1,4 HSM i 85/1,8 USM, a oświetliłem jednym światłem (580EX II z softboxem 60x60).

Do zdjęć pozowała Agnieszka, makijaż wykonała, jak wspomniałem już, Anka, a pomagała przy sesji Fretka Cynamonowa (ten śliczny dym na 1-szym zdjęciu to właśnie jej zasługa).

Smoky...

2010-09-25T16:31:00.007+02:00

...jak to mówił pewien pan z zielonym ryjkiem. Poza czystymi testami, pierwsza sesja, w której użyłem świeżo dostarczonej machiny do produkcji dymu. Word of advice: nie porywaj się na to, jeśli nie lubisz logistycznych problemów. Ale long story short, sesja odbyła się w parku w Podkowie, dokładnie tam, gdzie przedstawienie fotografowane dzień wcześniej.

Dzięki uprzejmości CKiO w Pałacyku Kasyno, mogłem wpiąć się w ich sieć energetyczną, co pozwoliło na użycie wspomnianej machiny. Zapomnijcie o wszystkich akumulatorach plenerowych itp... Albo wpięcie do sieci, albo agregat prądotwórczy, nic innego tej bestii nie pociągnie (1200W, a to wcale nie tak dużo, jak na maszynę).

Tak czy inaczej, udało się. W czasie, gdy rozstawiałem wszystkie lampy i maszynę (120 metrów kabla to nie taki znowu drobiazg), Anka zrobiła modelce make-up. Następnie szybka zmiana stroju (w ok 12 stopniach, pozowanie w bieliźnie to spore wyzwanie, tym większe wyrazy uznania dla modelki).

Setup wyglądał mniej więcej tak:

Opisy po ang, chyba z przyzwyczajenia, ale chyba są zrozumiałe. Na maszynie leży sobie jedna 430EX II z omni bouncem, do oświetlania dymu, kawałek dalej stoi druga 430EX II z zielonym filtrem, jako rim light, a na drugim brzegu main light, czyli goła 580EX II. Początkowo myślałem o użyciu miękkiego światła głównego, ale w końcu nie po to robię charakterne zdjęcia, żeby je potem miękkim światłem spłaszczać.

Tak to mniej więcej wyszło. Światła idealnie, tak jak miały być, gorzej z dymem, ta bestia się tak ładnie słuchać nie chce... Ale może zacznie, jak będę miał tyle doświadczenia z ustawianiem dymu, co teraz z ustawianiem świateł.

Lekkie rozwachlowanie chmury dało już lepszy efekt. Modelka zdecydowała się (sama, nie kazałem, dzielna dziewczyna) wejść do wody...

Ostatecznie jednak zdjęcie, które wybrałem jako najciekawsze z całej sesji, nie ma prawie wcale dymu:

To by było na tyle, jeśli chodzi o zdjęcia. Post produkcji nie było prawie wcale, bo i nie była potrzebna. Tym razem pracowałem na plikach RAW, żeby uzyskać większe możliwości wyciągania zdjęcia (okazały się zbędne, ale lepiej mieć taką możliwość przy kontrastowych zdjęciach).

Pozowała Lila, make-up robiła Anka, bardzo dziękuję :).

Sprzętowo, cały cyrk na kółkach wyglądał tak:

W x300 standardowy lighting kit (3 standy, aparat, 3 obiektywy, 3 lampy, akcesoria), do tego zmieścił się kabel i pilot do maszyny. W drugiej walizce maszyna, dwa kable. Pomiędzy, w pokrowcu, statyw (w końcu został w domu), a to różowe paskudztwo to płyn, z którego wytwarza się dym.

Swoją drogą, ciekawie pracuje się w takich ciemnościach, że nie da się ani zobaczyć kadru, ani ustawić ostrości. Z tego powodu zdjęcia robiłem obiektywem 50mm, który jest najnaturalniejszy dla ludzkiego oka, i łatwiej wyobrazić sobie, co jest jeszcze w kadrze, a co już poza nim.

Za mało światła

2010-09-18T22:05:00.007+02:00

Parę dni temu zostałem poproszony o zrobienie zdjęć podczas przedstawienia w podkowiańskim parku. Zgodziłem się, w zasadzie, dlaczego nie? Znając rozmiary miejsca, w którym miała się dziać akcja, wziąłem szkła 17-40, 50 i 70-200. Wydawało się to w zupełności wystarczające. Niestety, tylko wydawało.

200 na FF było "nieco za małe", ale z tym jakoś sobie poradziłem. Gorzej było z ilością światła. Przy 200mm, czasie 1/50, przysłonie 2,8 i ISO: 3200 wciąż bywało wyraźnie za ciemno. Gdybym przewidział taki rozwój wypadków, wziąłbym 200/2, ale zwykle 2,8 wystarcza z zapasem.

Libretto przedstawienia powstało w formie komiksu. Od bardzo dawna nie miałem okazji robić zdjęć oświetlonych tylko i wyłącznie płomieniami, zawsze warto odświeżyć pamięć:

Ognisko i pochodnia. Da się, chociaż wymaga to dobrych wysokich czułości, i jasnego szkła. 2,8 jasne nie jest, jak widać z resztą.

Nie sądziłem, że podkowiańskie sezonowe jeziorko, głębokości przeciętnego brodzika, nadaje się do pływania łodzią, a jednak...

Oczywiście, żadne przedsięwzięcie, przedstawienie czy nie przedstawienie, nie może odbyć się bez odpowiednich zasobów:

Po spektaklu zrobiłem kilka zdjęć przemawiającym oficjelom, oraz publice. To moje ulubione:

I to by było na tyle... Dzięki dzisiejszym zdjęciom dowiedziałem się co nieco o fotografowaniu w tej lokalizacji, co może się bardzo niedługo przydać... Właściwie, to jutro. Ale o tym później.

Taśmowa sesja

2010-08-29T00:09:00.007+02:00

Od dawna taki pomysł mi latał po głowie, chciałem w jakiś sposób wykorzystać taśmę filmową do sesji z piękną modelką. Długo to potrwało (o ile zdobycie 20 rolek filmu to żaden problem, o tyle o śliczne dziewczę - dużo trudniej), ale w końcu udało mi się najpierw namówić Joannę na pozowanie (pozowała już wcześniej do sesji walentynkowej), a następnie znaleźć termin, w którym oboje mamy wolny czas, oraz wolna jest też miejscówka do zdjęć.

Kilka rolek przyklejonych do podłogi, kilka owiniętych dookoła ciała modelki, 3 światła (grid na twarz, softbox z prawej strony modelki, boxlight od góry jako fill) plus crossowa obróbka w photoshopie.

Ulubione zdjęcie Joanny. Tym razem bez grida, soft z lewej strony kadru, box z góry jako fill, i znowu cross.

Od tego zdjęcia zaczęliśmy... Chyba z godzinę zajęło nam wspólnymi siłami pomalowanie ust na czarno - biało tak, żeby się nie rozmazały, ale wyszło fajnie. 3 światełka, soft z lewej strony, z prawej rim, i na tło grid, żeby zrobić kropę.

To zdjęcie wymagało użycia stworzonej przez Asię biżuterii, namęczyła się, ale wydaje mi się, że było warto. Światełka nieco się zmieniły, softbox stanął mniej więcej pod kątem 45 stopni (byłby Rembrandt, gdyby modelka patrzyła na wprost w obiektyw), rim został jak był, kropa zniknęła.

Generalnie jestem bardzo zadowolony z tej sesji, między innymi dlatego, że dzięki zdjęciom z niej mogłem w końcu wrzucić w sieć nową wersję swojej strony (wszystko jak w starej, tylko galeria inna), zapraszam do obejrzenia - t-jack.pl

I bardzo, bardzo dziękuję modelce!

MILK!

2010-08-08T15:42:00.003+02:00

O to to, wreszcie coś śmieszniejszego, niż zwykły blogowy bełkot. Proszę uprzejmie:

Ostatnio, w ramach przygotowania do warsztatów fotografii portretowej przeglądałem sobie filmy Marka Wallace'a, z serii Digital Photography one on one (swoją drogą gorąco polecam wszystkim początkującym fotografom). Przejrzenie takiej serii to bardzo dobry sposób, żeby niczego nie zapomnieć.

Rzecz w tym, że po 8 latach fotografowania niektóre rzeczy tak wchodzą w nawyk, robią się tak oczywiste, że aż zapomina się o nich wspomnieć na pierwszych czy drugich zajęciach. A bez tych podstaw, ani rusz dalej. Zwykle do takiego przygotowania używam "Fotografii" Johna Freeman'a, ale aktualnie zostałem odcięty daleko od mojego księgozbioru, więc posiłkuję się internetem...

Anyway, wiecie już, czy magnum reflector jest parabolic czy elipsoydal?

Dobrze, powiem Wam: parabolic. Lećcie wygrać łychę ;)

Światło zastane jako religia...

2010-08-07T20:49:00.008+02:00

Tak, właśnie tak postrzega światło zastane wielu fotografów. O ile u początkujących jest to zrozumiałe (światło błyskowe początkowo wydaje się trudne, frustrujące), o tyle u zawodowców brzmi to dość żałośnie.

Najczęstszy argument brzmi: światło błyskowe jest nienaturalne. Oczywiście, może być, ja to na przykład lubię. Ale nie musi. Ot, proszę uprzejmie, przykłady:

W 1, 2 i 4 zdjęciu - po 2 flesze, w 3 - tylko jeden. Bez ich użycia zdjęcia wyszłyby niezbalansowane, nudne i albo powypalane, albo bez szczegółów w cieniach.

Poza tym, bez użycia fleszy nie ma żadnej kontroli nad światłem, żadnych możliwości, fotograf traci ponad połowę narzędzi do budowania atmosfery zdjęcia. W końcu fotografia to malowanie światłem, a jak tu malować, jak nie ma czym...

Dochodzę do wniosku, że fotografowie, którzy odrzucają światło błyskowe, są po prostu zbyt tępi, żeby je opanować. Nie chcą jednak się przyznać, więc dorabiają sobie do swoich braków ideologię... Żałosne, prawda?

Sesja portfoliowa Łukasza

2010-07-25T13:35:00.017+02:00

Tak jak w tytule, robiliśmy sesję portfoliową, bez żadnego innego wykorzystania (dziwne, nie?). Pozować miał Łukasz Czarnecki (możecie go kojarzyć ze sceny Teatru Wielkiego, z turniejów tańca, oraz z TVN-u - z Tańca z Gwiazdami).

Koncepcje proste aż do bólu, moja w tym głowa, żeby choć odrobinę je ożywić. Choć oczywiście nie byłbym sobą, gdybym sobie nieco zadania nie ułatwił. Tym razem ułatwianie polegało na sprowadzeniu na sesję Oli, jako stylistki/wizażystki. O możliwościach tej dziewczyny świadczą chociażby zdjęcia makijaży, które robiłem nie tak dawno temu. Więc makijaż się robił, pozostały kadry, oświetlenie...

Zaczęliśmy od bardzo znanej części starego miasta - uliczki Kamienne Schodki. Niezbyt wyszukana stylizacja, jeansy, koszula, w tle schodki. Zacząłem od prostego portretu, oświetlonego pojedynczym softboxem:

Do drugiego zdjęcia dodałem drugie światełko (softbox tylko obróciłem), jako rim light, żeby nieco odseparować modela od tła. Tym razem zdecydowałem się na nieco silniejszą obróbkę w post produkcji, w cross z niebieskimi cieniami:

Po tych zdjęciach przenieśliśmy się do jednego z licznych ogródków na rynku Starego Miasta. Tu dały się nieco we znaki problemy z zasilaniem lamp, w temperaturze ok 37 stopni w cieniu (a nie wszystko było w cieniu) baterie zdychają momentalnie... No, ale jakoś radę daliśmy. Pojedyncza goła lampka jako rim z prawej strony:

Kawałek dalej, na tle niebieskiej bramy ulicznej, zrobiliśmy zdjęcie Łukasza i jego groupies. Spontanicznie się pojawiły (jeśli znacie którąś z tych dziewczyn, dajcie znać, wyślę zdjęcie w pełnej rozdziałce):

W tej samej uliczce robiliśmy zdjęcia dynamiczne...

Później przenieśliśmy się do kurtyny wodnej... Zdjęcia stamtąd nie wyszły powalające, ale można się było nieco ochłodzić:

Też sobie wlazłem w wodę, a co... Nawet sobie nie wyobrażacie, jak było cholernie gorąco... Na szczęście pamiętałem o oddaniu aparatu pod opiekę Andrzejowi, który asystował mi przy tej sesji. Na nieszczęście - zapomniałem oddać też telefonu. Ale jakoś przeżył, trochę tylko chrobotał później... Przepraszam, dygresja. Wracając do.

Stwierdziliśmy z Olą, że stylizacje dotychczasowe są nudne (bardzo odkrywcze, prawda?), i trzeba zrobić coś dziwniejszego. W sumie nie pamiętam, od kogo dokładnie wyszedł pomysł brudzenia, Oli, czy Menago Łukasza, w każdym razie koncepcja się spodobała panu fotografowi. Makijaż:

Ciachanie ubrania, brudzenie błotem:

I zdjęcia... Posłużyłem się dwoma ostrymi światłami, fleszem na pełnej mocy, i słońcem. Jako tło wykorzystałem niebo, fotografując z niskiej perspektywy:

Niestety, w tym momencie Olka musiała nas opuścić, na szczęście najtrudniejszy make up był już zrobiony. Nie zmieniając go, ani stylizacji, udaliśmy się w jedną z uliczek odchodzących od rynku, żeby zrobić zdjęcia na tle kraty w bramie:

Dwie lampki, jak widać na zdjęciu powyżej, do niektórych zdjęć main + fill, do innych (jak np poniższe) main + rim:

I ostatnie, bardzo szybkie zdjęcia, na trawce (miała być plaża, ale tupnąłem zamoczonym w kurtynie wodnej bucikiem, że nie, plaży żadną miarą nie chcę i nie zniosę, i była trawka. Żartuję oczywiście, taki paskudny chyba nie byłem...).

Muszę przyznać, że dawno nie pracowałem w tak fajnym zespole, Łukasz ma sporo dystansu do siebie, a kiedy już się rozkręci potrafi bardzo ciekawie pozować. Makijaż, jak wspomniałem, robiła Ola, the best there is. Asystował mi Andrzej (BTS-owe zdjęcia też są jego autorstwa).

Sprzętowo, wykorzystałem w miarę standardowy Location Kit, zdjęcia robiłem Canonem 5D mk II, do nielicznych szerokich kadrów wziąłem 17-40/4L, większość zdjęć zrobiłem 85/1,8 i 135/2L. To ostatnie szkło to po prostu must have, jeśli myślisz o fotografii portretowej, modowej itp... Śmiać mi się chce, i to bardzo głośno i histerycznie, kiedy widzę "fotografów" robiących takie zdjęcia zoomami 70-200... Wielkie toto, ciężkie, drogie, plastyki absolutne zero, praca pod światło budzi śmiech na sali... Rozumiem, dla reportera takie szkło, ale dla portrecisty? Totalny bezsens.

Oczywiście, "to fotograf robi zdjęcia, nie aparat". Bla bla bla... Ale po co wydawać sporo więcej pieniędzy na 70-200/2,8, kiedy można mieć o niebo lepsze rezultaty stałką 135/2? Jaśniejsze, ostrzejsze, plastyka zwala z nóg, nawet po przymknięciu do f:18 (na tej przysłonie powstało zdjęcie na tle krat), praca pod światło znakomita, kontrasty... Cud, miód i orzeszki. Robisz portrety, modę czy beauty Canonem? MUSISZ mieć ten obiektyw.

No, to tyle na dziś, onanizmowi sprzętowemu stało się zadość, dawno nic nie pisałem. Postaram się nadrobić (wiem, zawsze tak mówię).

Targowa na zielono

2010-07-04T12:52:00.008+02:00

Dość niecodzienna sesja, bo organizowana nie przeze mnie, a przez modelkę. Ina, bo tak ma modelka na imię, wybrała na miejsce sesji bardzo popularną w warszawskich kręgach fotograficznych klatkę schodową.

O popularności tego miejsca niech świadczy fakt, że równolegle z nami pojawiła się tam jedna młoda para z fotografem, a "odbiły się od nas" trzy następne. O ile sesja ślubna w pół godziny spokojnie się zrobi, o tyle nasza - minimum dwie, więc czekać nie chcieli...

Początkowo byłem dość sceptycznie nastawiony do stylizacji, na szczęście powoli staję się nieco bardziej liberalny na sesjach, więc poza luźnym komentarzem nie miotałem się szczególnie z tego powodu.

Takie a nie inne miejsce sesji ciągnie za sobą pewne trudności. Gdzie poustawiać światła, gdzie samemu stanąć, żeby ładnie skadrować pozującą modelkę? W końcu się udało. Na początku - zdjęcia przy oknie.

Aż cztery źródła światła, z czego trzy to światła błyskowe, czwartym jest oczywiście okno. Pierwsza lampka oświetla modelkę od tyłu, oraz fragment klatki schodowej w prawym dolnym rogu (jest to softbox 60x60). Druga znajduje się pół piętra wyżej, niż Ina, i ma na sobie grid, dzięki któremu tylko delikatnie akcentuje krawędź półpiętra (prawy górny róg). Ostatnia lampka to bare bulb na samej górze, pozwala zobaczyć najwyższe piętro. No i ultra szeroki kąt do tego, żeby pokazać wszystko, co pokazać sobie wymyśliłem.

Później wykonaliśmy kilka zdjęć z modelką na samym dole klatki, podłoga w tym miejscu jest pokryta kaflami ułożonymi w szachownicę, co daje dość ciekawe tło.

Światełko na tym zdjęciu jest tylko jedno, softbox umieszczony pod schodami z prawej strony kadru. Lekko "trupi" kolor górnej połowy ciała modelki wynika oczywiście z faktu, że część światła odbiła się od zielonej ściany i zmieniła kolor.

Żeby się nieco ukreatywnić, zrobiłem kilka zdjęć z wyciąganiem białej plamki itp, wyszło o tak:

I na koniec nieco portretowych, głównie z myślą o wizażystce. Użyłem dość klasycznego portretowego ustawienia świateł, myślę, że w tym wypadku wypadło dość dobrze.

Softbox po lewej stronie, grid lekko ochłodzony - po prawej za modelką. Do tego rozmycie spowodowane użyciem bardzo plastycznego obiektywu (135/2L) i efekt powodujący, że wszyscy twierdzą, że użyłem gaussian blur :P Akurat tego nie używam wcale, ale ciiii...

I na koniec bonus, zdjęcie, które wstawiłem do swojego portfolio na stronę internetową:

Reszta galerii, w której wylądowało to zdjęcie - o TU

Dorra po raz drugi

2010-05-28T22:49:00.005+02:00

Po raz drugi spotkałem się z tą modelką na sesji. Tym razem - conceptual beauty, jak to się mądrze nazywa w terminologii fotograficznych gatunków.

Pomysłów trochę było, głównie z papierosami, raz, że Dorota bardzo bardzo lubi palić, dwa, ja bardzo lubię ostatnio zdjęcia z dymkiem. Chciałem uzyskać białe tło na zdjęciach, więc dwie lampki wylądowały w roli wybielaczy tła. Tu się na chwilę zatrzymamy...

Mierząc światło, teoretycznie, jeśli chcemy uzyskać dokładnie taki ton, jaki mamy w rzeczywistości, należy naświetlić "na zero", czyli jeśli światłomierz podaje np f:8, to obiektyw przymykamy właśnie do f:8. Wyjątkiem jest idealnie białe i idealnie czarne tło. W wypadku białego, jak tutaj, należy tło prześwietlić o ok 1,5EV. W związku z tym, że pracowałem na przysłonie 8 (najlepsza przysłona zarówno dla 85/1,8, jak i dla 135/2L, a tych dwóch szkieł używałem) moc lamp ustawiłem tak, by światłomierz pokazał mi przysłonę 14 (dokładnie 11,7). Nie należy jednak przesadzić, by światło odbijające się od białego tła zbyt silnie nie oświetliło modelki od tyłu.

Tak to mniej więcej wyglądało. Światło na modelkę, w postaci softboxu, ustawiałem pod niewielkim kątem, by nieco "spłaszczyć" zdjęcia, takie było założenie, dość niezwykłe, jak na moje sesje (z resztą, białe tło też niezbyt często gości u mnie na sesjach).

Taki portret też wyszedł, tym razem softbox znalazł się nad twarzą modelki, z przodu. I na koniec, najlepsze (według mnie, oczywiście) zdjęcie z tej sesji. Chętnie usłyszę Wasze opinie...

To ostatnie zdjęcie to jednocześnie zapowiedź pewnego projektu, ale o tym później...

Location kit w praktyce

2010-05-22T19:41:00.003+02:00

Przygotowania do sesji, na spokojnie, prawie cały dzień na to... Przeglądanie albumów, shotlist, koncept... No i pakowanie sprzętu. Całość musi wejść w jedną walizę, więc siłą rzeczy panterki i bowensy zostają w domu. Bierzemy speedlighty. Całość wygląda mniej więcej tak:

Przepraszam za jakość zdjęcia, kłapnięte przy świetle zastanym biednym moim 30D, które zostało oderwane od emerytury. Części rzeczy nie widać, ale postaram się wszystko czytelnie opisać.

Po lewej stronie - standy itp, a dokładnie:
-3x Manfrotto Nano 5001 + umbrella adapter
-2x biała parasolka
-1x lekki monopod Velbona, który w połączeniu z asystentem tworzy boom.

W środkowym rzędzie, od góry do dołu:
-5D mk II z gripem
-2x 430EX II
-1x 580EX II
-17-40/4L USM
-Akcesoria, tzn głównie zapasowe baterie (do każdej lampy 2 komplety), lable, kostki, holery, karty itp (w sumie 4+4+8 gb w kartach)

I rząd prawy:
-85/1,8 USM + osłona
-Znowu akcesoria, tym razem zapasowa bateria do aparatu, stofen i grid.
-Seikonic 358 z modułem PW
-4x Pocket Wizard Transciver Plus II
-Collapsable Softbox 60x60

Do tego w "drzwiach" filtry, notatnik, długopis, zapasowy wizytownik i biało-srebrna blenda, okrągła, 80cm.

A teraz - co i dlaczego.

Sesja ma się odbyć w garażu podziemnym, więc problemu przebijania światła zastanego nie ma, trzy lampki spokojnie sobie poradzą. Mamy fotografować dość delikatną kreację, stąd modyfikatory do światła miękkiego. Niewiele kart (zasadniczo mieszczę się na jednej 8GB), z prostej przyczyny, od pewnego czasu 5D mk II pracuję tylko w trybie jpg. Algorytm tego aparatu pozwala uzyskać dużo ładniejsze "jotpegi", niż jakikolwiek program do wywoływania.

Wybór obiektywów? Do mody te dwa są absolutnie wystarczające, 85 do klasycznych kadrów, szerszych portretów i "cięć", 17-40 do dynamiczniejszych zdjęć.

Efekt zastosowania takiego zestawu - najprawdopodobniej opublikuję w przyszłym tygodniu. Cierpliwości.

Bijou by Aurora

2010-05-13T22:06:00.007+02:00

Kilka dni temu zostałem poproszony o wykonanie zdjęć ręcznie robionej przez Iwonę biżuterii. Dawno nic takiego nie robiłem, od czasu pamiętnych kryształów Swarovskiego, ale na szczęście jeszcze coś niecoś pamiętam...

Ustawiłem szklany blat, podobny do powierzchni, której użyłem do fotografii kieliszków. Grafitowe tło oświetliłem jedną lampą, na 1/4 mocy, osłaniając palnik wrotami, żeby światło nie padło na nic poza tłem. Same naszyjniki, kolczyki i bransoletki oświetliłem softboxem 60x60, lampa też na 1/4 mocy, z lewej strony. Dzięki takiemu ustawieniu, mogłem raz, że kontrolować osobno jasność tła, niezależnie od jasności fotografowanego elementu, dwa, uzyskać ładne, płynne odblaski na powierzchni koralików, pereł i srebra.

Właściwie nie zmieniałem oświetlenia podczas całego fotografowania, korygowałem tylko czułością mocne zbliżenia (obiektyw przy silnym zbliżeniu robi się ciemniejszy). Bazowo pracowałem na 1/200 (X-sync 5D mk II, na którym pracowałem), f: 8, ISO: 100, przy zbliżeniach - ISO: 160-200.

Wszystkie zdjęcia, niecodziennie jak na mnie, wykonałem w przestrzeni sRGB, pracując na plikach *.jpg, i nie stosując żadnej obróbki. Po prostu moim zdaniem engine jpg w 5D mk II jest na tyle dobry, że na tą chwilę nie może się z nim równać żaden program do obróbki rawów.

Użyłem szkiełka 100/2,8L IS USM Macro, niestety, w tej chwili nie mam mojego kochanego 90/2,8 TS-E, a byłoby to idealne szkło do tej pracy, przy obiektywie 100 macro, i tak mocnym zbliżeniu, nawet na f:22 nie osiągnąłbym satysfakcjonującej głębi ostrości, za to otrzymałbym potężny spadek obrazu, w skutek dyfrakcji. TS-E pozwala po prostu pochylić płaszczyznę ostrości tak, by objęła cały naszyjnik.

Wszystkie przedstawione tu ozdoby, jak już wcześniej wspomniałem, wykonała własnoręcznie Iwona, a fotografie powstały na potrzebę strony internetowej, niestety, jeszcze nie działającej. Jeśli jednak jesteście zainteresowani takimi błyskotkami, oto mail do autorki: iwona.wachowska@wp.pl

Soft Retouch

2010-05-03T14:12:00.006+02:00

Przy swoich zdjęciach (gdy fotografuję ludzi) stosuję właściwie tylko dwa rodzaje obróbki, roboczo nazywam je soft retouch i hard retouch. Oczywiście, lekko je modyfikuję w zależności od oczekiwanego efektu, ale generalnie schemat jest ten sam.

Dziś, korzystając z faktu, że spokojnie retuszuję zdjęcia z wczorajszej sesji, opiszę na przykładzie jednego ze zdjęć obróbkę soft retouch.

Zaczniemy od gołego zdjęcia, wywołanego prosto z pliku raw (dokładnie *.cr2). Wywołanie przy lekkiej korekcji jasności (suwak brightness o +4) w Adobe Camera Raw:

Pierwsze, co zrobiłem, nie jest oczywiście elementem obróbki każdego zdjęcia, ale w tym wypadku okazało się konieczne. Za pomocą Crop Tool wykadrowałem i wypoziomowałem zdjęcie:

Drugi krok to lekkie wyostrzenie selektywne (w tym wypadku - tylko oczu). Przeważnie wyostrzenie wykonuje się po skończonej obróbce, ale przy pracy na warstwach nie ma to znaczenia. Skopiowałem warstwę tła, i zastosowałem po kolei Desaturate (Ctrl+Shift+U) i filtr High Pass na ustawieniu 7,3. Na koniec zmieniłem krycie warstwy na Soft Light. To mój standardowy sposób wyostrzania, dlatego całą sekwencję mam zapisaną pod klawiszem F4. Po utworzeniu warstwy wyostrzającej dodałem do niej maskę, całą czarną, malując na biało tylko krawędzie oczu i źrenic:

Kolejna warstwa to Hue/Saturation, bez maskowania, po prostu, żeby lekko podnieść nasycenie kolorów zdjęcia:

Czwarty etap to zwykła warstwa w ustawieniu Soft Light. Korzystając z Brush i tabletu, delikatnie rozjaśniam i przyciemniam niektóre partie zdjęcia, żeby uzyskać efekt większej trójwymiarowości:

Na koniec podniesienie kontrastu warstwą Curves, wyginając krzywą w delikatną eskę. I tyle, Flatten Image, Save:

Całość obróbki jednego zdjęcia to ok 3-5 minut, bardzo szybka praca, dzięki temu między innymi mogę oddawać zdjęcia na drugi dzień po sesji :)

reAkcja

2010-04-29T23:38:00.003+02:00

Niecały tydzień temu wykonałem sesję. Efekty tej pracy opublikowałem w kilku miejscach w internecie, opisałem ją też w poprzednim poscie. Reakcje dość standardowe, jednym się podoba, innym nie, pitu pitu, wszystko w normie.

Jedyne "niestandardowe" reakcje tyczyły się zdjęcia z glanami i ćwiekami, o, tego:

Szczerze mówiąc, niczego nieetycznego, obscenicznego, szokującego ani tym bardziej niesmacznego w tym zdjęciu nie widzę. Nagość, owszem, ale nagość towarzyszy sztuce dużo dłużej, niż istnieje fotografia. Nagość bezpośrednia, bez zasłonek, cieni, bez pozy zakrywającej co pikantniejsze szczegóły. Ale ciągle pozostaje to zwykła nagość, nie ma w tym zdjęciu ani krzty pornografii, ani niczego w tym stylu.

A reakcje są co najmniej takie, jakbym opublikował zdjęcie gwałconego papieża... Bulwersacje, złorzeczenia, raportowanie zdjęcia do moderacji (w niektórych przypadkach skończyło się zdjęcia tego przez moderację usunięciem). I dlaczego? Tego właśnie cholera nie wiem...

I w tym celu napisałem ten post... Może Wam uda się mi to wyjaśnić...

Aktofashion

2010-04-20T22:00:00.007+02:00

Takie właśnie studyjne, koncepcyjne popołudnie sobie wymyśliliśmy. Ogólnie na pierwszy pomysł (żeby w ogóle zrobić taką sesję) wpadłem ja, znalazłem modelkę, a potem razem z Moniką dopracowaliśmy idee. Które i tak w czasie sesji pozmienialiśmy diametralnie, jak to na conceptualach bywa.

Pierwszą ideą, ogólną, było połączenie fashion, fetish i aktu. I tak w sumie wyszło. Zaczęliśmy od pomysłu, który przyszedł mi do głowy jako ostatni (przyznaję uczciwie, po obejrzeniu teledysku do "Kiss with a fist" Florence and the Machine):

Mocny cross w obróbce, a zdjęcie - 3 światełka + wiatrak. Główne światełko - dish, z lewej strony, rim - strip box, z prawej, i za mną duży softbox jako fill.

To taka rozgrzewka tylko. Następnie jeden z ulubionych konceptów, z użyciem, a jakże, kaftanika. Do tego kabaretki, szpilki, jak fetish, to fetish:

Tu światełka były cztery, wiatrak też gdzieś tam był, ale przy dynamicznych ruchach modelki głównie pozwalał przeżyć w studio ogrzewanym lampami, niż realnie wpływał na zdjęcie. 2 stripy za modelką, soft jako fill, dish jako główne światełko.

Potem nastąpiła najtrudniejsza część, jeśli chodzi o stylizację. Otóż wymyśliliśmy sobie, że modelka będzie miała na dekolcie kilka ćwieków. No i trzeba było je poprzyklejać. W końcu się udało...

Słabo te ćwieki widać... Tu chyba lepiej:

Na szczęście na szyi jest obroża, tamtych już przyklejać nie musiałem. Po koncepcji kolczastej była jedna fashionowa (o tym kiedy indziej), a później - czerwona. Czerwone pończochy, czerwone usta, czerwona wstążka:

Błyśnięte dwoma stripami, jeden po każdej stronie (zdecydowanie bardzo często, jeśli nie ZA często, stosuję tą technikę). I dalej na czerwono:

Magda (modelka) potrafi czasami spojrzeć dokładnie jak Nicole Kidman. Albo ja mam jakiś dziwny wzrok i widzę coś, czego nie ma, tak też oczywiście może być.

Ogólnie sesja bardzo udana, przy dźwiękach albumu Lungs (Florence + The Machine) i soundtracku z Queen of the Damned (CHANGE!). Zdjęcia robiliśmy w moim ulubionym studio Metka.

Sprzętowo: 5D mk II + 85/1,8 + 17-40/4L USM + lampy Elfo + Pocket Wizard's

Make-ups, close-ups i w ogóle UPS

2010-04-17T17:31:00.005+02:00

Ups, zdecydowanie to słowo najczęściej pojawia się przy tego rodzaju sesjach, o ile, oczywiście, pracują osoby kulturalne, i nie zastępują go nazwą rzekomo najstarszego zawodu świata. Ups mówi wizażystka, za każdym razem, kiedy "cokolwiek" nie wyjdzie idealnie. Ups mówi fotograf, ustawiając światła i pracując na głębi ostrości rzędu kilku milimetrów. Ups mówi modelka, której przy najdrobniejszym ruchu warg odpadają cyrkonie. Ups mówi asystentka, potykająca się o stand, i wylewająca z tego powodu niesioną kawę... Przepraszam, dygresja.

Mówię oczywiście o wspomnianych w tytule zdjęciach makijaży, a dokładnie - zbliżeniach na te makijaże. Zdjęciach takich, jak na przykład to:

Uwierzcie lub nie, ale zdjęcie wykonane jest na przysłonie 11. Nawet w ciasnym portrecie przysłona taka zapewnia głębię ostrości na praktycznie całą twarz... Tu niestety tak łatwo nie jest. To pierwsza trudność, pracując, musimy kontrolować głębię z dokładnością do milimetrów, jednocześnie ręcznie ustawiając ostrość (autofocus przy takich zbliżeniach radzi sobie słabo albo wcale).

Drugi problem pojawia się wskutek pewnej właściwości układów optycznych o zmiennym punkcie ogniskowania (czyli np obiektywów). Rzecz cała polega na tym, że ogniskowa podawana w specyfikacji jest ogniskową dla nieskończoności. Zwykle nie zauważamy różnicy, bo ogniskowa różni się niewiele, ale przy fotografii macro zmiana ta jest znaczna. A co za tym idzie, zmiana otworu względnego (który zależy od średnicy otworu przysłony oraz ogniskowej obiektywu). Obniżenie jasności może sięgnąć nawet dwóch pełnych przysłon, czyli teoretycznie pracujemy np na przysłonie 8, a tak naprawdę bliżej jest do przysłony 16. Dużo mądrych słów, a jaka jest tego konsekwencja? Ano taka, że pracując tak, jak np przy portretach, otrzymamy niedoświetlone zdjęcia. Przy cyfrze wielkiego problemu to nie robi, zawsze można sobie zdjęcie podejrzeć na ekranie, ale jest to niezbyt precyzyjna ocena.

Ostatni, trzeci problem polega na tym, że zasady stosowane w fotografii portretowej stają się niewystarczające. W portrecie ostrzymy na oczy. A tu? Możemy wyostrzyć na kącik oka, źrenicę, krawędź powieki, rzęsy... Niestety, wyraźną zasadę trudno sformułować. Metoda prób i błędów zdaje się być najskuteczniejsza.

Makijaże wykonała Ola Szarejko, a sfotografowane oczy i usta należą do Maliny.

Zdjęcia kłapnięte 5D mk II z 100/2,8L USM macro, a oświetlone 430EX II i 580EX II.

Top ten - fotografowie, według mnie oczywiście ;)

2010-04-04T18:22:00.011+02:00

Tak świątecznie, lekko łatwo i przyjemnie. Dziesięciu najlepszych fotografów, according to t-jack. Żyjących, jak i tych, którzy niestety spoczywają już w pokoju (smutne, ale całkiem niedawno zmarło wielu znakomitych fotografów...)

1. Pierwsze miejsce, niewątpliwie totalnie zasłużone, Helmut Newton. Za znakomite zdjęcia, prostotę, skromność, i za "Gun for hire", które uświadomiło mi, jak cholernie dużo mam jeszcze do zrobienia, zanim będę mógł pełnoprawnie nazywać się fotografem.

2. Chase Jarvis. Suprised? You shouldn't be. Pomysły, doskonałe podejście do fotografii, duży dystans do reguł sztuki fotograficznej, połączony z ogromną perfekcją. Mistrz!

3. Erwin Olaf. Za umiejętność pokazania piękna, nawet tam, gdzie pozornie go nie ma. I za światło. Kolejny fotograf, który uświadomił mi, jak cholernie malutko na razie umiem.

4. Peter Lindbergh. Po prostu, za kalendarz Pirelli (o ile pamiętam, z 2002 roku). A konkretnie, najbardziej, to za zdjęcie z czerwca (ha, moje urodziny), jest po prostu idealne.

5. Irving Penn. Znany głównie ze zdjęć mody, ja najbardziej lubię jego zdjęcia urody, konceptualne, zwłaszcza zbliżenia. Takie, jak to:

6. Jean - Baptiste Mondino. Za deja vu! Za kolory, no, i za to, że w końcu zrozumiałem, że zdjęcie nie musi być zabójczo ostre, żeby miało sens.

Jakoś nie mogłem znaleźć wersji bez napisu...

7. Oliviero Toscani. Za United Colours of Benetton. Za zdjęcie z zakonnicą i pastorem. I za wszystkie porąbane pomysły.

8. Mario Testino, za całokształt twórczości, za pokazanie, że erotyzm, seksualność i piękno modelek można pokazać delikatnie, bez wyzywających póz i dziwkarskich ciuchów.

9. Solve Sundsbo. Fotografuje modę i urodę dokładnie tak, jak to należy robić. I bardzo dba o światło. I nie maskuje pokazaniem cycków modelki braku pomysłu na zdjęcie!

10. David LaChapelle, za wonderland. Zdjęcia Davida są totalnym oderwaniem od rzeczywistości, i chociaż koncepcyjnie jest moim totalnym przeciwieństwem, bardzo lubię oglądać jego prace.

I to by było na tyle, 10-ka zapełniona. Nie zgadzajcie się ze mną do woli :)

Charakteryzacja?

2010-04-03T13:10:00.008+02:00

Ano właśnie... Długo się zbierałem, żeby w końcu się tym zająć. Primo, bo dzięki temu mogę idealnie przekazać swoje wizje, nie tylko światłem i obiektywem, secundo, z racji niemożliwości totalnej dogadania się z żadnym charakteryzatorem. Jakaś taka animozja wrodzona chyba.

Ostatnio wykonałem dwie sesje, korzystając z różnych dziwnych substancji nabytych w sklepie Kryolan. Na moje (nie)szczęście sklep ten znajduje się w bezpośredniej bliskości miejsca, w którym często pracuję. Dobrze, bo mam łatwy dostęp do materiałów, źle, bo materiały te są absolutnym morderstwem dla mojego portfela.

Pierwszą sesję, zainspirowaną teledyskiem Poets of the Fail do piosenki Carnival of Rust:

Sesję wykonaliśmy w Xaos studio, którego to studia właściciel zapozował też do jednego ze zdjęć:

Tu akurat charakteryzacji nie ma, zdjęcie spontaniczne. W inne trzeba było jednak włożyć dużo więcej pracy. Na pierwszy ogień poszła charakteryzacja, którą nazwałem The Mad Hea(r)ther, a w rolę wspomnianego wcieliła się Polly. Białe i czerwone farby supracolor, do tego czarny cień, czerwona szminka i czarny eyeliner do obramowania czerwonego karo.

Druga charakteryzacja, wyjątkowo jak na moje sesje, przed obiektywem zasiadł przedstawiciel płci męskiej. Dominik, bo o nim mowa, okazał się jednak modelem bardzo utalentowanym i miłym we współpracy. Może czas zacząć wpuszczać facetów na sesje? Zobaczymy... Anyway, białe i czarne supracolor, Chaotic Go2B na włosy... I tyle.

Była jeszcze trzecia kreacja, ale bez typowej charakteryzacji. Po tej sesji minęło nieco czasu, aż w końcu wykonałem sesję, której nieco się bałem (dużo trudniejsza charakteryzacja, niż po prostu umalowanie twarzy na biało). Ogólnie postawiłem sobie pytanie "czy umiem wykonać charakteryzację Jokera?". W roli króliczka doświadczalnego wystąpiła Iwona. A, i bardzo dziękuję mojej siostrzyczce za użyczenie oliwkowego płaszcza! A wracając do charakteryzacji. Tym razem znowu supracolor, czarne, białe i czerwone, nakładane jednak już nie tylko gąbeczkami, za łatwo by było, musiałem wziąć różniste pędzelki. Blizny wykonałem klejem do cery (wiem, dziwnie brzmi), cały make up utrwaliłem pudrem ryżowym, a włosy sfioletowiłem lakierem koloryzującym Kryolan. Nim też wykonałem napis na ścianie.

Tak wyglądała charakteryzacja w zbliżeniu. A tu, już z odpowiednim kontekstem:

Oczywiście, można w tej charakteryzacji wiele poprawić... No, ale dopiero zaczynam w końcu, poza tym - Why so serious?

Aha, żeby nie było, że tak totalnie niefotograficznie, zdjęcia z pierwszej sesji wykonałem Canonem 5D z 85/1,8 USM, a oświetliłem gridowanym beauty dishem od góry, i małym softboxem od dołu, jako fill. Zdjęcia Jokerowe oświetlałem dwoma speedlite'ami (580EX II i 430EX II) odpalonymi Pocket Wizard Transcivers, zdjęcia zrobiłem 5D mk II, pierwsze z 85/1,8, drugie z 17-40/4L USM.

Ogólnie bardzo mi się podoba ten element przygotowania do sesji, więc bardzo możliwe, że takich zdjęć będzie dużo dużo więcej. Zapraszam do odwiedzania bloga!

Wiosna!

2010-03-30T21:26:00.007+02:00

W końcu przyszła. W sumie przyszła już ładne parę dni temu, ale jak zwykle mam opóźnienie w publikacjach na tym blogu. W pierwszy dzień ciepełka (o ile się nie mylę, był to też pierwszy dzień wiosny kalendarzowej, ale może mnie pamięć zawodzić). Razem z Anką udaliśmy się wykorzystać tą pogodę i zrobić plenerową sesję.

W lesie Młochowskim (bo tam robiliśmy zdjęcia) gdzieniegdzie leżą jeszcze plamy śniegu, miejscami nawet dość obficie. Do niektórych zdjęć wykorzystałem to tło, do innych wykonałem tytaniczny wysiłek, i odwróciłem się o 180 stopni (po drugiej stronie śniegu już nie było).

Trzeba przyznać, że jak na pierwszy raz, Anka pozowała bardzo dobrze (tak, tak, ta dziewczyna jest pierwszy raz przed obiektywem!). Przy plenerowym pozowaniu topless problem z naturalnym pozowaniem miewają nawet doświadczone fotomodelki.

Całą sesję oświetliłem dwoma źródłami światła (w roli trzeciego - słońce), 580-ki i 430-ki w takich warunkach sprawiają się perfekcyjnie, chociaż o jakimkolwiek odpalaniu za pomocą ST-E2 można zapomnieć, nawet nie próbowałem, od razu podłączyłem pocket wizardy.

Większość zdjęć robiłem "moim standardem", czyli 85/1,8 USM, ale do niektórych kadrów, na przykład powyższego, przykręcałem 17-40/4L USM. Na pełnej klatce to szkło robi się naprawdę piekielnie szerokie!

Tradycyjnie podczas sesji zmasakrowałem (z niewielką pomocą wiatru) parasolkę (tym razem srebrną), jakąś stopkę do lampy, i coś tam chyba jeszcze. Zdecydowanie mój sprzęt on location nie ma lekkiego i długiego życia...

Ogólnie jestem z sesji zadowolony, wielkie dzięki dla modelki!

CSI W - Torwar 2010

2010-03-26T21:57:00.011+01:00

Trochę czasu już od "Torwaru" minęło, ale dopiero teraz miałem chwilę czasu, żeby dokończyć post produkcję zdjęć, wybrać najciekawsze, i zamieścić. Zdjęcia z 2-ch dni, niestety, nie mogłem być w piątek (poza krótką wizytą wieczorem).

Sobotni cykl zdjęć zacznę od fotografii Grzegorza Kubiaka, według mnie nadal najlepszego polskiego jeźdźca:

Dalej, dwie bardzo uważne obserwatorki konkursów (a dokładnie, w tej chwili, przestawiania przeszkód):

Obsługa parcouru radziła sobie z przeszkodami często dużo lepiej, niż zawodnicy:

Trochę "sportowych", najważniejszy konkurs całych zawodów:

Gospodarz parcouru wraz z obsługą wspomnianego, podczas dekoracji zawodników:

Runda honorowa...

...podczas której zgubione zostało trofeum...

...obrzucone zatroskanym spojrzeniem jednego z zawodników:

I to by było na tyle, jeśli chodzi o torwarowe fotografie, jak widać po nich, zdecydowanie zerwałem z fotografowaniem sportu, i nie idą mi już tak, jak kiedyś ;)

Sprzętowo: Canon 1D mk III + 70-200/2,8 IS USM + (w nielicznych przypadkach) 2xTC L

Milena na mokro

2010-03-24T23:23:00.007+01:00

Tak to już chyba jest, że Milena na moich sesjach moknie, na pierwszej padał deszcz, na tej - kreacja została brutalnie i okrutnie zamoczona bieżącą wodą z kranu ;) O tak to wyglądało:

Większość zdjęć (wszystkie w "mokrej" kreacji) oświetlałem dwoma źródłami światła - głównym (softbox, stripbox, lub, najczęściej, beauty dish) i wypełniającym - octabox za moimi plecami, do ogólnego zbicia cieni (cyfra niestety wymaga tego typu rozwiązań nawet, jeśli w post produkcji pogłębiam cienie).

Po zdjęciu mokrych ciuchów (co za dużo, to niezdrowo, modelka się przeziębi i co będzie...) Milena poprawiła make-up, co też udało mi się uchwycić, wyjątkowo jak na mnie nie używając fleszy:

Wykorzystując swoje nieprzeciętne zdolności charakteryzatorskie, wykonałem farbą plakatową sześć wysoce artystycznych maźnięć na dekolcie modelki, z takim oto efektem:

Tym razem już 3 źródła światła, jedno z moich ulubionych ustawień modowych (w plenerze są to zwykle 2 źródła, w studio - 2 plus wspomniane wypełnienie, tu - octabox). Dwa pionowe stripboxy symetrycznie po obu stronach modelki.

Na koniec zaczęliśmy totalną improwizację, przesuwanie mebli, świateł, dobieranie kreacji, generalnie - pełna dowolność. Najciekawiej wyszło to zdjęcie:

Tu było tylko jedno światełko - duży dish ze skarpetą. I to by było na tyle, jeśli chodzi o tą sesję (zrobioną, żeby nie było, że ot tak sobie, przy okazji drugiej sesji Milleniusa, pierwszą też robiłem ja :P).

Na koniec, mały bonus - najlepsze moim zdaniem zdjęcie z całej sesji:

Sesja miała miejsce ładny miesiąc temu, niestety, mam sporo zaległości blogowych, postaram się je w miarę szybko naprawić.

Walentynkowa sesja - BTS

2010-02-17T20:14:00.002+01:00

Wszyscy kochamy walentynki, prawda? Tak je strasznie kochamy, że aż dowiedzieliśmy się o nich, niechcący przeglądając kalendarz :P Ale okazja do ciekawej sesji zawsze dobra... A oto BTS video z tejże sesji:

Generalnie pracowało się bardzo dobrze, chociaż niełatwo, trudne wnętrza, dość ciasne, niedopracowane zawczasu pomysły... Wyszło ok w każdym razie. Zapraszam do komentowania, pierwszy BTS, oczywiście jakości mizernej, to wiem, następny zrobimy w HD, już bez kompromisów, ten to taki test ;).

Architektura wnętrz, HDR-y i UWA...

2010-02-07T12:41:00.022+01:00

Na prośbę takiego jednego pana architekta, który ma przy okazji wątpliwą przyjemność być moim ojcem, wykonałem wczoraj dokumentację fotograficzną jednego z mieszkań, które zaprojektował i których wykończeniem zarządzał.

Spakowałem sprzęt (niewiele tego, w sumie do architektury takich ilości gratów nie potrzeba), dokładnie, to tak: 5D mk II + 17-40/4L USM + 100/2,8L USM macro (jakby trzeba było cyknąć jakieś detale) + filtry cokina z holderem itp (szare połówkowe różnej mocy) + oczywiście karty i baterie, to wszystko w Domke F-2. Do tego, już poza torbą, Mannfrotto 055Pro XB z głowicą joystickową, wiem, do architektury lepsza by była 3D, ale zbyt rzadko takie zdjęcia robię, by specjalnie w tym celu kupować głowicę. Przynajmniej na razie.

Pojechaliśmy, dzięki temu, że była sobota, nie stojąc w sławnych na cały świat korkach warszawskich... Mieszkanie utrzymane jest w tonacjach kremowych, czekoladowych, z elementami czerni oraz szkła. Po przejściu progu widzimy korytarz, i fragment salonu:

Za lustrzanymi, rozsuwanymi drzwiami po lewej stronie znajduje się kuchnia:

Przez kuchnię można przejść do, widocznego już wcześniej od strony wejścia, salonu, jednak po drodze jest ciekawie zaprojektowany bufet:

Dalej, wyglądamy zza winkla, na salon:

Fragment tapety po prawej stronie to obramowanie "kominka" z telewizorem:

I widok na salon zza kanap:

Z salonu wychodzimy w stronę drzwi, ale nie będziemy na razie opuszczać mieszkania :P. Zwiedzamy dalszą część:

Idziemy w lewo, mijamy toaletę:

i wchodzimy do gabinetu:

Za gabinetem - drugi korytarz:

Po obu stronach korytarza są szafy, za drzwiami po lewej - łazienka:

Z łazienki na wprost można wejść do sypialni z oranżerią:

I ostatnie zdjęcie, już nie architektura, a architekt, autor projektu:

Na zakończenie pragnę przeprosić za niezbyt częste aktualizacje bloga ostatnimi czasy, niestety, ilość pracy na początku tego roku mnie nieco przygniata, do tego zima i w ogóle... Będzie cieplej, będzie więcej wpisów ;) Tymczasem - pozdrawiam, i zapraszam do komentowania.

PS: wszystkie zdjęcia, poza portretowym, wykonane zostały techniką HDR z 3 ekspozycji. (HDR-y po 60-80MB :P)

Location Kit Part III

2010-01-23T18:16:00.002+01:00

Ostatnia znaczy się... W pierwszej omówiłem wybór torby, w drugiej - wybór sprzętu fotograficznego. Z tym, że nieco się punkt drugi zdezaktualizował, przynajmniej w ostatecznym wyborze. Ale na razie napiszę o oświetleniu, a na koniec podam pełną listę sprzętu i akcesoriów.

Świecidełka... Zdecydowanie lampy Canon EX, szybko się ładują, są wytrzymałe, i zajmują mało miejsca. 2x580EX II, 2x430EX II, wybór dość prosty. Do tego 3 standy Nano 001 z adapterami, i monopod z adapterem (w połączeniu z asystentem działa jak boom). Srebrna parasolka, dwie białe parasolki, jeden mały, składany soft box.

Z akcesoriów na lampy najciekawszym jest ray flash, nakładka zmieniająca 580EX w ringflash. Bardzo przydatne, niedrogie, lekkie, w pełni zasługuje na miejsce w LK. Oprócz tego kolorowe filtry, wykonane z czarnego kartonu go-bo's i snoot, stofen na 430EX (bare bulb effect)...

Radia... Wybór jest dość prosty (choć kosztowny) - Pocket Wizard Transcivers. Powód - zasięg i niezawodność (oraz fakt, że Seikonic odpala je przy pomiarze światła). Ilość? 5 sztuk. Do tego kable do lamp, do aparatu (jeśli podłączam do sanek 580EX z ringiem, PW musi iść na kabel).

Do tego wszystkiego jedna biało-srebrna blenda, której prawie nigdy nie używam, i tyle, jeśli chodzi o światło.

A teraz - lista obecnego LK, dokładnie - LK, które spakowałem na następną sesję:

-Lowepro Pro Roller x200 (waliza :P)

-Canon 5D mk II z gripem
-Canon 50D z gripem (nowy back - up, jeszcze w fazie testów, nie wiem, czy go zatrzymam)

-17-40/4L USM (szeroki kąt)
-35/1,4L USM (jasny szeroki)
-50/1,2L USM (standard)
-85/1,8 USM (mięcho armatnie do wszystkiego, kocham to szkło)
-100/2,8L USM macro (zastępuje portretówkę, dobre do zbliżeń, szkiełko wymiata)
-90/2,8 TS-E (wyjątkowo i tylko na to zlecenie, zwykle go nie biorę)
-EF-S 15-85 IS (główny powód testowania 50D, szkło back - upowe, przy sporej kreatywności może zastąpić prawie każde ze szkieł, no i jest fajne, jeśli dojdzie do jakiejkolwiek reporterki, co jest mało prawdopodobne...)

-2x 580EX II
-2x 430EX II
-Ray Flash
-Stofen, filtry itp, patrz wyżej ;)
-Parasolki (srebrna i dwie białe)
-3x Nano 001 + adapter
-Monopod + adapter
-8x 4x AA Sanyo Eneloop (najlepsze akumulatory do fleszy, po 4 w każdej lampie, i 4 komplety zapasowe)
-Sterta kart CF (na przeciętne zlecenie zabieram ok 20GB w kartach, używam mniej więcej 1/2 - 3/4 tej pojemności)
-Seikonik L358 + moduł PW
-5x PW transciver + kable itp.
-Blenda

-Laptop (a właściwie, od paru dni, netbook, dużo poręczniejszy do oglądania zdjęć podczas sesji).
-Czytnik kart

I tyle, biorąc pod uwagę, że czasami muszę całość podnieść, to i tak dużo za dużo :P

2009 - RiP

2010-01-01T23:43:00.002+01:00

Po umieszczeniu podsumowania 2009 większość opinii znajomych była jednoznaczna - ZA MAŁO ZDJĘĆ. Skoro za mało... Miałem chwilę czasu (w sumie wolne na kilka dni) zabrałem się w końcu za zrobienie slideshow. Pierwszy raz się łapię za coś takiego, stąd proszę o łagodny wymiar kary, dźwięk się urwał za szybko, kompresja lekko kuleje (film w pełnej rozdzielczości i jakości ma ok 1,8GB, więc z wiadomych przyczyn musiałem go nieco skompresować). Zdjęcia z sesji hobbystycznych z 2009 roku, nie wszystkich, ale kilkudziesięciu na pewno. Miłego oglądania:

Tak swoją drogą, uprzedzę pytania: w tle leci "From no one with love" Mirror, kawałek, który usłyszałem w nocy ze środy na czwartek, w audycji Trzecia Strona Księżyca (jedyna audycja w tych klimatach w całej Polsce, niestety, tylko raz w miesiącu). Niniejszym, pozdrawiam całą ekipę TSK.

A slideshow dedykuję Iwonce :*. A co, też mogę sobie podedykować czasami.

2009 - podsumowanie, zdjęcia...

2009-12-22T23:15:00.011+01:00

Niby do końca roku jeszcze trochę czasu, ale jest więcej niż prawdopodobne, że na ten rok swoją działalność fotograficzną już zakończyłem. Czas na małe podsumowanie... Jak rok temu, umieszczę najlepsze, moim zdaniem, zdjęcia...

Kategorie będą oczywiście zupełnie inne. Cóż, ja się zmieniam, moja fotografia się zmienia, nic nie poradzę.

Najmniej w tym roku było zdjęć architektury, tylko trzy zlecenia plus dwa domy fotografowane niekomercyjnie. Wybrane zdjęcie przedstawia taras w podkowiańskim Pałacyku-Kasyno:

Niewiele więcej, ale też mało (dużo, dużo za mało, według mnie) było zdjęć sportowych. Wybrałem... No, dość niecodziennie. Ale co poradzę, bardzo lubię to zdjęcie, chociaż najprawdopodobniej jest bardzo nędzne, jednak nie mogę na nie spojrzeć obiektywnie.

Wbrew pozorom, na zdjęciu jest koń z jeźdźcem. Fotografia wykonana w czasie Toyota-Sygnity World Cup 2009.

W tym roku, zdecydowanie więcej niż w poprzednich latach, było u mnie zwykłego łażenia z aparatem, i cykania zdjęć ot tak, dla zabawy. Troszkę tego powstało, najciekawsze - cyknięte w podziemnym przejściu przy Metro Centrum:

Moda. W zeszłym roku ponad 70% wszystkich sesji, ponad 90% wszystkich zleceń. W tym zaledwie 1/3 tego wyniku. I w sumie dobrze, jakoś nie przepadam za tym rodzajem fotografii... A zdjęcie... Takie jakieś mało moje, ale podoba mi się. Pozowała Iwonka, makijaż wykonała Agata Kozielska.

Swoją drogą, tęsknię bardzo za pracą z panią Iwoną, chociaż może już przy nieco bardziej klimatycznych sesjach...

Beauty. Tego zawsze było u mnie malutko. Bardzo bardzo bardzo malutko. Ale jednak coś było. Bardziej 4 fun, niż z rzeczywistej potrzeby:

Make up wykonała Ola Szarejko, truskawkowy naszyjnik pracowicie nawlekałem ja. Sesja wykonana w warunkach dalece odbiegających od tych w studio, w co nie chcą zupełnie uwierzyć ludzie oglądający to zdjęcie...

Portret. Tak, tego było sporo. Chyba najwięcej zleceń tegorocznych było właśnie na portrety. Wybrałem dwa zdjęcia, klasyczne:

i takie dziwadłowate, jak to tylko ja potrafię (tzn zwykłe zdjęcie zmasakrowane photoshopem):

Na pierwszym - Agnieszka Brodowska, na drugim - moja własna, prywatna siostra.

Koncerty. Niestety, w tym roku fotografowałem tylko siedem. A ulubione zdjęcie... Tu znowu jestem nieobiektywny, ale po prostu był to najlepszy koncert tego roku:

Sabaton, oczywiście, z resztą to zdjęcie przewinęło się już przez blog, nie tak dawno temu.

I na koniec najciekawsze - conceptual. Dziwna kategoria, w sumie można wrzucić do niej prawie wszystko, i nie podejmuję nawet próby opisania, jak sam rozumiem jej znaczenie. W każdym razie, w tą stronę najchętniej kieruję się wraz z moją fotografią.

I tyle, jeśli chodzi o zdjęcia... Sztampowego podsumowania sukcesów, porażek itp raczej robić nie będę, nudne to i pretensjonalne. Coś za coś. Będzie konkurs... Na najlepsze zdjęcie fajerwerków noworocznych. Zgłoszenia (pojedyncze zdjęcie (*.jpg, dłuższy bok 800px, na adres tjack@t-jack.pl, do 10.01.10, z podpisem, krótkim opisem, gdzie zostało wykonane itp). Nagrodą będzie nowy, wybrany przez zwycięzcę obiektyw stałoogniskowy Canon EF, poza serią L (czyli np 50/1,4, 85/1,8, 100/2, 100/2,8 macro, 35/2, 15/2,8...).

Pozdrawiam, niniejszym życząc powodzenia w konkursie oraz wszystkiego najlepszego w nowym roku.

1 aparat,1 obiektyw

2009-12-16T10:04:00.004+01:00

Jak pewnie zauważyliście, czytając poprzednie wpisy, mam nieco przesadne podejście do sprzętu (musi być dużo, musi być dobry itp). Wynika to z wielu rzeczy, o których nie chcę się teraz rozpisywać. Tak czy inaczej, wybranie się na sesję bez zapasowego body, 4-ch obiektywów (tele, szeroki, backup tele, backup szeroki) wydaje mi się rzeczą absolutnie niestosowną. A nóż coś padnie? Ostatnio najczęściej rolę tą pełnią 5D mk II - główne body sesyjne, 1D mk III (nie moje aktualnie) - backup, 85/1,8 - tele, 35/1,4 - szeroki, 70-200/2,8 - backup tele, 17-40/4 - backup szeroki. Abstrachując od faktu, że 1D mk III + 70-200/2,8 to dość ciężki sprzęt jak na backup, zauważyłem pewną dziwną prawidłowość.

85/1,8 pod pełną klatką robi się dość interesującym szkłem (generalnie chodzi mi o ogniskową, nie musi być to konkretnie wersja 1,8 USM). Wystarczająco długie, żeby zrobić portret bez paskudnej dystorsji, wystarczająco krótkie, żeby w większości wypadków objąć całą postać (mówię o fotografii studyjnej).

Efekt - 2 ostatnie sesje, powiedzmy, rekreacyjne, wykonałem używając tylko i wyłącznie tego szkła, wpiętego w 5-kę. Efekty:

Nie jest to szczyt moich możliwości, oczywiście (nie przepadam za pracą w studio). Ale jeśli chodzi o odwzorowanie, jest jak najbardziej ok. Oczywiście przy fotografii plenerowej sprawa jest dużo bardziej skomplikowana, jest więcej planów, które kontrolujemy właśnie użytą ogniskową. Ale w studio... Wychodzi, że pomijając backupy, można dobry sprzęt do pracy w studio mieć za ok 5tys, mówię o używanym 5D mk I i nówce 85/1,8 USM.

Przy najbliższej okazji sprawdzę, czy to samo będzie się dało uzyskać używając 50mm przy matrycy APS-C, niby tylko 5 milimetrów różnicy, nie powinno to być zauważalne. (jest to różnica w kącie widzenia, nie w ogniskowej).

A na razie - pozdrawiam, i wracam do obróbki pewnego dużego zlecenia, które, przy odrobinie szczęścia, będę mógł opisać już za 2 miesiące.

Wystawa Flashlight

2009-12-05T14:38:00.007+01:00

W końcu, ostatecznie, udało się ;) Zapraszam serdecznie na wystawę moich prac, którą będzie można obejrzeć od 19.12.09 do 18.01.10 w warszawskiej Klubo-Galerii Pawiarnia.

Wernisaż odbędzie się 19.12.09 o 19, zapraszam... No, wszystkich zapraszam ;) Tradycją wernisaży jest poczęstunek winem, więc i ja tej tradycji nie uchybię.

Na wystawie zobaczyć będzie można efekty pracy z ośmioma modelkami, trzema wizażystkami oraz licznymi "pomocnikami innego rodzaju" ;) Wszystkim oczywiście bardzo dziękuję.

Bardzo chętnie poznam też Wasze opinie na temat wystawy, zdjęć, zaserwowanego wina (sic!) itp ;) Komentarze pod blogiem, mail, wszystko pozostaje do dyspozycji.

Pozdrawiam i zapraszam

Jack

Warsztatowe zdjęcia

2009-12-01T20:38:00.011+01:00

Ha, troszkę czasu minęło... Nawet chyba więcej, niż troszkę. Ale w końcu mam chwilę, żeby opublikować kilka warsztatowych zdjęć, oraz schematów do nich.

Zacznę od takiego portretowo - modowego zdjęcia:

Światełka - dish z lewej strony, z góry, soft-box za modelką, po prawej, i z lewej strony reflektor na tło. Dokładnie, jak na tym pięknym, nieczytelnym totalnie diagramie:

Następne zdjęcie to klasyka portretowa - butterfly lighting połączony z paramount lighting (a właściwie światła jak z paramount pod kątem takim, jak w butterfly):

Światełka były trzy, dish od góry, softbox od dołu jako wypełnienie (słabiej o 1EV), i reflektor na tło. Na diagramie, wyjątkowo z innej perspektywy, rozstawienie tych dwóch głównych świateł:

A teraz ciekawostka. Te dwa zdjęcia powyżej były robione klasycznie, lampami studyjnymi, synchronizując błysk z migawką. Po "pokazówce" oddałem radia kursantom, a sam, żeby nie rozleniwić się za bardzo, cyknąłem trochę zdjęć, korzystając tylko ze światła pilotów. I znowu, jeden fashion:

...i jeden portret:

Mam niejasne wrażenie, że te zdjęcia wyszły lepiej. Pomijam zupełnie inną głębię ostrości ("studyjne" robiłem na przysłonach od 4 do 11, a te pilotami na 1,2), ale chyba chodzi o to, że była większa płynność fotografowania... Ech, nieważne, i tak lubię pracować fleszami.

Drugiego dnia było nieco więcej dziwnych efektów świetlnych, ostre światła itp, ale tego opisywać nie będę, za dużo rozkoszy na raz by było. Więc tylko jedno, tzn white infinity:

Wbrew pozorom - tylko 3 światełka. Parasolka (biała, przepuszczająca) na tło, softbox za modelką z lewej strony, jako rim, i dish z prawej, z góry, jako główne. Jak na kolejnym prześlicznym diagramie:

A na koniec... Cóż, w nagrodę za największą ilość pytań (niektóre były nawet z sensem :P), własne foto otrzymał Captor:

O. I tyle... Do następnych warsztatów (styczeń/luty 2010, tym razem on location, tyle mogę zdradzić).

Location Kit Part II

2009-11-29T19:20:00.002+01:00

Drugi z kolei LK, w pierwszym omówiłem wybór torby, która to wszystko pomieści (a dokładniej, stanęło na walizce). Teraz pora na sprzęt, a właściwie jego część, czyli aparaty i obiektywy, oraz akcesoria do nich.

Założeniem całego Location Kit jest fotografowanie w oddaleniu od studia, zapasowego sprzętu czy możliwości zgrania zdjęć. Niezbędny jest więc backup różnych elementów wyposażenia, w razie, gdyby coś, mówiąc kolokwialnie, zdechło. Zacznę od aparatów:

5D mkII + grip oraz 1D mk III - główny oraz zapasowy, z tym, że to, który jest główny, zależy od charakterystyki zlecenia. Do mody, urody, portretów, widoczków, architektury, zdecydowanie wybieram 5-kę, do sportu, tańca, koncertów - 1-kę. Z tym, że zwykle fotografując bardziej "reportersko" używam po prostu dwóch aparatów na raz, z dwoma różnymi obiektywami. Dlaczego te, a nie inne aparaty? 5 wybrałem, ponieważ potrzebna mi jest pełna klatka, oraz ładne wysokie ISO. Myślałem też o 1Ds mkIII, ale, no cóż, cena zaporowa mnie odrzuciła. Może kiedyś. 1D mkIII? Szybkość, autofocus, wytrzymałość, zdecydowanie najlepsza reporterska puszka, jaką miałem w rękach. Aha, do 5 obowiązkowo grip, kwestia indywidualna, ale dla mnie aparat bez gripa jest śmiesznie mały, i nie można go wygodnie trzymać (np z gripem utrzymuję zwykle 1/15 na 50mm, bez gripa - 1/60). Tym sposobem, za 850zł dostałem stabilizację na 2EV ;).

Wybór aparatów powoduje, że wszelkie szkła EF-S/DX odpadają. Nie płaczę jakoś bardzo z tego powodu, płacze jedynie... No, mój portfel, szkła FF zwykle są droższe. Zacznę od szerokich kątów. Tu wybieram dwa obiektywy. I albo są to dwa spośród 35/1,4L, 24/1,4L, 28/1,8, 14/2,8L, albo jeden z nich, i 17-40/4L. Ostatnio najczęściej wybieram 35/1,4L i 17-40/4L.

Problem największy jest ze standardami. Jedyny dobry standard zoom, który znam, to Tokina 28-70/2,6-2,8, ale jej niestety nie mam, jak na razie. Więc standardowego zooma po prostu nie używam, i jakoś mi to nie przeszkadza. Natomiast stałka - tu też jest nienajlepiej... No więc może być Canon 50/1,8 II, który jest dużo za delikatny dla mnie. Może być 50/1,4, który mydli jakby miał pończochę przed przednią soczewką. Zostaje 50/1,2L i Sigma 50/1,4. Wybrałbym tą drugą, gdyby nie fakt, że dobranie egzemplarza trafiającego w punkt AF-em graniczy z cudem. No więc stanęło na 50/1,2L (w tym momencie portfel wydał agonalny kwik). Rzecz w tym, że zwykle nie biorę ze sobą 50-ki wtedy, kiedy potrzebuję LK.

I teleobiektywy. 85/1,8 zdecydowanie jest pierwszą i totalnie niezastąpioną rzeczą, jaka musi się znaleźć w chyba każdym secie sprzętu. Od biedy można nim zrobić całą sesję (i full lenght, i portrety...). Dlaczego nie 85/1,2L? Miałem okazję pobawić się tym sprzętem, ale różnica między tym a wersją 1,8 nie jest tak wielka, by wydawać ogromną ilość PLN-ów... Po prostu nie potrzebne mi przy tej ogniskowej 1,2. Poza 85, jeden z moich ulubionych obiektywów, 135/2L, oraz (czasami, jeśli akurat jest potrzebna) 100/2,8 macro (myślę nad zmianą na nową L-kę). Przyszłościowo myślę o 200/2L, ale to raczej nieprędko, jednak trochę to szkiełko waży...

Poza aparatami i obiektywami konieczne są baterie zapasowe (jedna do 5 i jedna do 1), karty (od kiedy muszą pomieścić prawie 30-megowe rawy z 5, musi być ich dużo więcej), oraz światłomierz Seikonic L-358 z modułem pocket wizard.

Oprócz tego, bardzo przydatny na niektórych sesjach, laptop (taka sobie zwykła 17-ka), oraz kabelki i mycha do niego. Czasami (o ile planuję dłuższą podróż) biorę też ładowarki do baterii AA oraz tych do aparatów.

I tyle w sumie, koniec części 2-giej, następnym razem opiszę świecidełka, oraz przykładowy wybór sprzętu.

Location Kit Part I

2009-11-26T23:31:00.002+01:00

Oto pierwszy z serii tekstów dotyczących kompletowania zestawu do sesji plenerowych. Założenia, jakie przyjąłem, wymagają, by całość (aparaty, obiektywy, światła, akcesoria) mieściła się w jednej torbie/plecaku/walizce. Opisuję tutaj składanie mojego własnego Location Kit, ale myślę, że zawarte w tym i kolejnych tekstach informacje pomogą Wam stworzyć zupełnie inny, dostosowany do Waszych potrzeb.

W części pierwszej zajmę się podstawowym problemem, czyli wyborem odpowiedniego "opakowanka" na sprzęt. Postawiłem kilka głównych warunków, jakie musi spełnić takie opakowanko.

Musi posiadać kółka, pełen Kit waży za dużo, by taszczyć go na plecach/ramieniu na długie dystanse.
Powinien mieścić się w normach dotyczących przewozu bagażu podręcznego (nigdy w życiu nie nadałbym torby ze sprzętem na bagaż idący do luku).
Pakowność - na długość mają wejść standy do lamp i monopod, oprócz tego powinny się zmieścić obiektywy, aparaty, laptop 17" i akcesoria.
Wodoodporność - przynajmniej na deszcz występujący w środkowoeuropejskim klimacie.

Po przejrzeniu oferty różnych producentów, wybrałem kilka modeli, które z grubsza mogłyby być. Po kolei:

Think Tank Airport Security - chyba najpopularniejsza wśród profesjonalnych fotografów torba (Neil van Niekerk, Garry How, John Harrington, to tylko nieliczni z użytkowników tych toreb). Posiada kółka, mieści się w bagażu podręcznym, jest z grubsza wodoodporna, jest jednak małe ale: nie mieści na długość standów (Manfrotto Nano 001 stand) oraz laptopa 17".

Delsey T300 - ciekawa, choć mało znana walizka, dobrze wykonana, mimo najniższej ceny ze wszystkich tu prezentowanych, problem jest ten sam, co w wypadku TT, czyli nie mieści standów ani laptopa. Przegródki też nie układają się szczególnie wygodnie.

Reszta "kandydatów" to produkty firmy LowePro, i tak, po kolei:

Rolling Komputrekker Plus - długo rozważałem ten plecak. Wygodny, pojemny, dobrze wykonany, niby mieści 15" laptop, ale jak sam sprawdziłem, 17" na wcisk też wejdzie. Jedyny problem - plecak jest zbyt krótki, by pomieścić standy.

Pro Roller X200 - Spełnia wszystkie wymagania. Duży, na kółkach, posiada kieszeń na laptopa (do 17"), na długość spokojnie mieszczą się standy (z 2cm zapasem), oprócz nich - lampy, aparaty, szkła... Ciekawą opcją jest zostawienie "skorupy" torby, i zabranie samego wkładu, który staje się wtedy plecakiem. Nie bez znaczenia jest też opcja wysuwanej podpórki, powstaje taka "szafka" na sprzęt w plenerze. Aha, no i walizka mieści się w normach bagażu podręcznego.

Pro Roller X300 - Podobna do X200, tylko nieco większa. Ma wszystkie zalety powyższej, poza jedną - nie można jej zabrać na pokład samolotu.

Ostatecznie zdecydowałem się na Pro Roller X200, dokonałem zamówienia, niestety, muszę poczekać, aż dowiozą do sklepu z magazynu, i dopiero trafi do mnie.

To by było na tyle, jeśli chodzi o pierwszą część, w następnych opiszę po kolei to, co znajdzie się wewnątrz walizki.

Pierwszy w Polsce klub taneczny, czyli Sotano, i jego otwarcie.

2009-11-25T21:53:00.012+01:00

Jakiś czas temu zostałem poproszony przez Państwa Leszczyńskich, właścicieli powstającego jeszcze wtedy klubu Sotano, o wykonanie zdjęć podczas uroczystego otwarcia. Oczywiście zgodziłem się, i tym sposobem 21-go listopada AD. 2009, ok 18:30 wylądowałem na miejscu.

Troszkę przygotowań, szybka konsultacja z panem od oświetlenia ("zimne jak cholera, ze sześć tysięcy" :P), i zaczęli się schodzić goście, oraz... No, reporterzy. Lampa na wprost i wio, tak w skrócie można określić ich sposób pracy. Ok, ich sprawa. Mnie kotletowanie zupełnie nie obchodzi, więc spokojnie snułem się po klubie, witając znajomych i wypatrując dogodnego punktu, w którym można się ustawić w celach fotograficznych. Wkrótce taki punkt znalazłem.

Generalnie wykonanie tych zdjęć wymagało opuszczenia strefy chronionej (którą w moim wypadku jest wykonywanie zdjęć pozowanych, ze światłem poustawianych lamp itp) i spróbowanie czegoś nowego. Ale od początku, jeśli już mówimy o technice.

Wybierając sprzęt sporo zaryzykowałem, i wziąłem nowy aparat, 5D mkII (testowany wcześniej tylko na jednej sesji i podczas wyjazdu do Amsterdamu). Po tych doświadczeniach wiedziałem, że a) wysokie czułości nie stanowią problemu b) autofocus - wręcz przeciwnie, stanowi. Wybrałem więc szkła, które same w sobie ładnie pracują przy ustawianiu ostrości. Potrzebowałem czegoś ok 100-200mm i standardu. Wybór był prosty - 135/2L i 50/1,2L. Do tego 85/1,8 na wszelki wypadek, 17-40/4L w razie konieczności objęcia szerszego planu, 580EX II do pracy na aparacie, i 430EX II, gdybym potrzebował kontry (slave). Wszystko wrzucone w Domke F-2, bardzo wygodna torba do takich zastosowań.

Aparat ustawiłem pod spotlighty, co dało F:2 1/200s ISO: 1600, oraz 6000K temperatury barwowej. Przy tych ustawieniach kolorowe światła led-owe oraz flesz (bez żelu) były lekko cieplejsze, ale nie stanowiło to problemu, wręcz przeciwnie.

A mówiąc o fleszu - zrobił się jeszcze cieplejszy (na oko jakieś 4500), ponieważ nie chciałem używać go bezpośrednio, i odbijałem go od kremowej ściany za sobą, co oczywiście wpłynęło na temperaturę barwową.

No i zdjęcia... Część z fleszem, część bez:

Poza zdjęciami samego tańca udało mi się złapać jeden ciekawy portret (chyba lepszy od tych, które robię podczas sesji...), 5D mkII + 135/2 (ISO:1600, 1/200s, f:2, lekki flesz wypełniający):

I to by było na tyle, jeśli chodzi o zdjęcia... Wrażenia? Świetne miejsce, naprawdę warto tam się pojawić, jeśli, oczywiście, ktoś lubi tańczyć. A sprzętowo? Szkła na 6-kę, aparat - jeśli trafił AF-em, było git, ale trafiał ok 40% zdjęć... W końcu się wkurzyłem i zacząłem ustawiać ostrość manualnie. Pod taniec będzie trzeba jednak wziąć jedynkę (albo dokonać zdrady poglądów, i 7-kę).

Pozdrawiam wszystkich nielicznych czytelników :)

Milenius, portrety i trochę techniki...

2009-11-15T00:29:00.009+01:00

Na wstępie pragnę przeprosić za dość długą absencję. Miałem sporo zajęć, w tym organizację i prowadzenie warsztatów fotograficznych, nawiasem mówiąc - bardzo udanych, więc dopiero teraz mogę wyprodukować kolejny post "szkoleniowy".

Mniej więcej trzy tygodnie temu, na prośbę mojej ulubionej modelki (i świetnej przyjaciółki), Mileny, wykonałem zdjęcia na stronę teatru polonistyki UW. Generalnie zapotrzebowanie nie było wielkie, zdjęcie grupowe + portret każdego z aktorów, scenarzystów i kompozytorów.

Generalnie ani wykonanie grupówki, ani zrobienie portretu nie jest trudne. Zaczniemy od tej pierwszej. Najważniejsze jest proste, równe oświetlenie (w tym wypadku - dwa poziomo ustawione strip boxy, jeden po lewej (main), drugi po prawej (fill). Różnica mocy - mniej więcej 1EV, więc cienie automatycznie wyszły dość płytkie. Grupa nie była duża, więc po ustawieniu należy po prostu zrobić "bu", nacisnąć migawkę, i najlepiej kilka razy pod rząd. Któreś będzie ok.

W tym wypadku wykonałem 7 ekspozycji, z czego 6 wywołałem, 7-ma wyszła nie najlepiej (zamknięte oczy itp).

Większy (odrobinę) problem jest z portretami. Na stronie zdjęcia powinny wyglądać w miarę jednolicie, więc oczywiście jeden schemat oświetlenia. Problem w tym, że światło dobiera się zwykle do modela, a tu było kilkanaście różnych osób, a światło miało być jedno. Wszystkich poprosiłem, by ubrali się na czarno, użyłem też czarnego tła. Głównym światłem był mały beauty dish, bez dyfuzora ani grida, wypełniającym - softbox 70x70 ze zdjętym przednim panelem (by uzyskać bardziej zróżnicowane wypełnienie cieni, podkreślające rysy twarzy). Oprócz tych dwóch świateł, musiałem jakoś "odciąć" postać od tła, i oświetlić włosy. Najlepiej do tego nadają się stripboxy (takie softboxy w formie długich, wąskich prostokątków). Dwie sztuki, na tej samej mocy, świecące od tyłu. Jeśli chodzi o moc świateł, dish na 0, wypełnienie na -1,5EV, stripy na +1EV. Efekty można obejrzeć w galeriach strony Mileniusa, ale oczywiście pokażę też kilka zdjęć tutaj:

Oczywiście nie jest to szczyt moich umiejętności portretowych, ale nie o to tu chodziło. Musiałbym do każdego typu urody dobrać inne oświetlenie, a wtedy, cóż, papa jednolitości.

Sprzętowo - Canon 30D (the Old Trusty), 70-200/4L USM zamiennie z 85/1,8 USM, Sekonic L-358

Sesja odbyła się w Metka Studio, na lampach Elfo 500 i Elfo 1200.

PS: Po przeczytaniu tekstu przez Captora postanowiłem pójść za Jego radą, i umieścić schemat oświetlenia przy portretach, może nie dla każdego jest on absolutnie jasny. Proszę uprzejmie zwrócić uwagę na ogromny poziom moich umiejętności rysunkowo-artystycznych:

To tyle, jeśli chodzi o ten temat, myślę, że wiele więcej dodać się po prostu nie da...

Warsztaty fotografii studyjnej!

2009-10-15T21:11:00.010+02:00

Po raz pierwszy od chyba dwóch lat, osobiście organizuję warsztaty fotograficzne.

Kurs odbędzie się w dniach 7.11 i 8.11, w weekend, w Xaos studi o, na ulicy Zamiejskiej 10. Studio dysponuje dużą salą, w której odbędą się warsztaty, oraz wszystkimi pomieszczeniami pomocniczymi.

Plan warsztatów to 4 bloki po 3 godziny każdy, dwa w sobotę, i dwa w niedzielę:

Sobota (7.11)
11-14 - podstawy pracy ze światłem, pomiarów, doboru ogniskowych, przysłon, oraz wybór odpowiednich modyfikatorów do lamp.
15-18 - praca z modelką, ustawienia portretowe, modowe, beauty, kontrola kontrastu.

Niedziela (8.11)
11-14 - klasyczne, zaawansowane techniki oświetleniowe, użycie ostrego światła w fotografii portretowej i mody.
15-18 - kreatywne fotografowanie studyjne, praca z modelką przy trudniejszych koncepcjach, łączenie technik oświetleniowych.

Warsztaty łączyć będą w sobie elementy teorii i praktyki, każdy z uczestników będzie miał okazję wykonać własne fotografie, korzystając z własnego sprzętu lub sprzętu dostępnego na warsztatach (do wyboru sprzęt Canon lub Nikon, będzie można oczywiście popracować na obu, porównać, który lepiej "leży w rękach" itp).

Do zdjęć pozować będą dwie doświadczone modelki (Iwona Brylińska, znana u mnie chociażby z sesji Chicago czy Pomarańczowo-niebieskiej, i Monika Ordowska, Miss Warszawy z roku 2008):

Całkowity koszt warsztatów wynosi 300zł za dwa dni. Przewidujemy warsztaty dla ośmioosobowej grupy, przy większej ilości osób nie mogłoby być odpowiednio indywidualnego podejścia, dlatego proszę rezerwować miejsca z wyprzedzeniem, bo mogą się dość szybko skończyć.

Kontakt:
Jacek (fotograf): 664 761 110
Krzysztof (studio): 790 333 553
Mail: tjack@t-jack.pl
GG: 835 65 22

Pozdrawiam i zapraszam

Najlepszy aparat?

2009-10-08T09:11:00.002+02:00

Tak się właśnie zastanawiam ostatnio. Już, już pojawiło się światełko w tunelu, Canon po modelu G10 zaprojektował G11 z MNIEJSZĄ ilością pixeli, niż u poprzednika, chyba pierwszy raz w historii cyfrówek się coś takiego zdarzyło... No ale nic fajnego na dłuższą metę się nie stało. Eos 7D, na mikroskopijnej matrycy APS-C ma upakowane 18! megapixeli. Masakra :/. A byłby taki fajny, gdyby miał ich max 12...

W każdym razie, zacząłem się zastanawiać, jak wyglądałaby wymarzona camera dla mnie. Doszedłem do dwóch opcji, ale mają wiele "wspólnych mianowników".

Korpus, ergonomia, przyciski, menu itp: dokładnie tak, jak w Canonie 1D mk III. To sterowanie jest po prostu stworzone dla mnie (i nie jestem tu odosobniony). Ergonomia Canonów jest już legendarna, wykonanie tego modelu też nie daje powodów do narzekań.

Zasilanie: jak wyżej, bateria "jedynki" potrafi wytrzymać kilka dni intensywnego fotografowania, przy dość niewielkiej masie, jak na takiego kolosa.

Matryca: Tu są właśnie dwie opcje: Albo matryca z 5d mkII, czyli FF, tyle tylko, że wolałbym jakieś 16mpx, ale ostatecznie te 22 też nie są takie złe... A druga opcja, to APS-C, trzymające szumy nisko jak 30D, ale mające 10-12mpx.

Autofocus: Żywcem wyrwany z nowego 7D. Jedna z najlepszych rzeczy w tym aparacie, to właśnie autofocus.

Dodatkowe: Kręcenia filmów nie potrzebuję zdecydowanie. Na pewno przydałoby się czasami (do sportu, ślubów...) life view, ale niekoniecznie. Co bym chętnie zobaczył, to wbudowany transmitter do speedlightów, jak w 7D.

Akcesoria itp: Obiektywy - system canon (najwięcej, najlepsze stałki etc), Karty - albo 2 sloty CF, albo CF+SD, jak w 1-ce. Flesze - speedlighty Canona, jednak 580EX II nie wyłącza mi się po szybkiej serii zdjęć, tak, jak to potrafi zrobić SB900 Nikosia.

No, tak by wyglądał taki aparacik... Może sobie kosztować 30k, kupiłbym od razu... Ale raczej nie ma na to co liczyć, napchają tych pixeli znowu od cholery w nowe 1-ki... Czyżby 1Ds mk III miał być ostatnim udanym pro body małoobrazkowym?

Vienna!

2009-10-04T14:55:00.027+02:00

Troszkę czasu minęło od powrotu z Wiednia, ale dopiero teraz mam chwilę, żeby o tym napisać. No więc jak było... Było zdecydowanie super. Świetne miejsce do zwiedzania, wypoczynku, pracy, w sumie nie zdziwiłbym się, gdyby na mojej stronie zamiast "photographer based in Warsaw, Poland" pojawiło się "photographer based in Vienna, Austria". Tylko niemiecki będzie trzeba podszlifować. A zaczęło się od podróży samolotem. O, mniej więcej takim, może troszkę mniejszym:

Był plan myknąć z lotniska specjalną koleją do centrum Wiednia, ale okazało się, o dziwo, że taksówką wyjdzie taniej! Więc podróż taksówką, około godziny, krótki spacer po mieście, w poszukiwaniu pożywienia... (jeden z pierwszych widoków w centrum Wiednia, jaki mi się rzucił w oczy)

I ostatecznie śniadanko w Cafe Central, które w żadnym wypadku nie przypomina dworca centralnego, chyba, że ilością osób w godzinach szczytu...

Potem udaliśmy się do Hohshule, celem odebrania kupionych wcześniej przez internet biletów. Oczywiście tata z przyzwyczajenia bardzo się spieszył:

Po wykonaniu tych jakże męczących czynności, udaliśmy się do Fine Arts Museum, miałem tam tylko takie dziwne wrażenie, że sam budynek jest większym dziełem sztuki, niż większość tego, co wisi na ścianach czy stoi na postumentach. Ale ok, ja nic nie mówię, bo zaraz mnie ktoś znowu spróbuje zlinczować czy wyzwie od profanów... A zdjęcie przedstawia arkady i kawałek klatki schodowej gmachu muzeum (wcześniej był to pałac letni cesarzowej Sisi):

No, a potem przyszedł czas na zasłużony (wielce) odpoczynek, i spróbowanie najlepszego Viennerschnyzla w całym Wiedniu (tak przynajmniej mówią, nie mam podstaw, by nie wierzyć).

Następny dzień zaczął się od zwiedzania katedry, potem krótkich zakupów, większość sklepów wygląda mniej więcej tak:

Pawilony metra (z ekspozycją archiwalnych zdjęć, nie powiem, podobały mi się), i nabywaniem biżuterii (przemilczę, dla kogo...):

I krótki spacer znowu, tym razem miałem dość ciekawy epizod trendsetterski, otóż przechodziłem wzdłuż kolejnych kamienic, i w pewnym momencie minąłem drzwi, zupełnie nie pasujące do elewacji. Cofnąłem się te kilka kroków, które zdążyłem z rozpędu zrobić, i strzeliłem fotkę. Para, która mnie minęła, cofnęła się z większej odległości, by wykonać identyczny kadr. Ach, ta sława... A zdjęcie wygląda tak:

No i największe doznanie artystyczne tego wyjazdu, Leopold Museum, a w nim prace Egona Schiele:

Po wystawie cyknąłem jeszcze takie zdjęcie, na klatce schodowej muzeum:

Wracając, wypatrzyłem pomnik Goethego, nie pytajcie mnie, co ma Goethe do Wiednia, nie mam zielonego pojęcia.

Następnie trzeba było wypełnić kolejny obowiązek, tzn spróbować oryginalnego tortu Sachera, w Sacher Stube. Tort wyglądał tak: (a smakował dużo lepiej, niż wygląda).

Potem kolejne zakupy, i spacer ulicami pełnymi turystów (ach, te stada identycznych japończyków robiących tony identycznych zdjęć, któż ich nie uwielbia...), i ulicznych mimów i kuglarzy. Jeden zwłaszcza przykuł moją uwagę (ciekawe, czemu...):

No i koncert. W sumie chyba podobny, jeśli nie identyczny repertuar, jak ten grany na Koncercie Noworocznym. Głównie dzieła Mozarta, Straussa, oczywiście marsz Radetzkiego, i takie tam inne ;) Przed koncertem wleźliśmy do parku, w którym znajdował się budynek "koncertowy", a tam stał sobie Johan Strauss:

Potem jeszcze kilka zdjęć twilightowych (w sumie fotka Straussa też jest w czasie twilightu, ale cicho być):

No i sam koncert (w czasie którego, wbrew zapewnieniom przewodnika, nie wolno było robić zdjęć... Barbarzyństwo):

A następnego dnia zaczęliśmy od pokazu w Hohshule. Tylko dwa zdjęcia, więcej... No cóż, więcej na razie pokazać nie mogę, wtajemniczeni wiedzą, dlaczego ;)

No i drugie zdjęcie, długi czas, jednoczesne manoramowanie i zoomowanie szerokim kątem, pojedyncza fotka, wiem, wiem, jestem genialny:

Potem jedzonko kolejne, trochę zakupów, muzeum fotografii (u Leopolda, podobnie, jak Ekspresjoniści):

Tam też, korzystając z lustra, wykonałem portret rodzinny, jedyne zdjęcie, na którym widać moją paskudną mordkę:

Potem ostatni, długi tym razem, spacer, i kilka zdjęć z niego...:

Ostatnie zdjęcie przedstawia ulicznego artystę, malującego sprayami, podobny widok można chyba zastać w Warszawie, na "patelni" przy metro centrum, chociaż chyba różnią się nieco ceny prac ;). Po spacerze jedzonko, na lotnisko, i do domu.

Na koniec tylko takie zestawienie, ilości zwiedzonych knajp i posiłków w nich (bo głównie jedzeniem się chyba zajmowałem, poza "pracą"):

1-szy dzień:
-Cafe Central (śniadanko)
-Kawa w cafeterii Fine Arts Museum
-Viennerschnytzel
-Apfelstrudel w Kafe Corb

2-gi dzień:
-Szprycowanie (red bull) w kawiarni Leopold Museum
-Sachertorte w Sacher Stube
-Viennerschnytzel po raz drugi
-Wieczorny Sachertorte w Corb

3-ci dzień:
-Apfelstrudel u Demel'a
-Obiad z deserem w Corb

Generalnie gorąco, gorąco polecam właśnie Corb'a, znakomita obsługa z jajami ;)

Warsztaty fotografii studyjnej

2009-09-29T18:37:00.003+02:00

Po raz pierwszy od chyba dwóch lat, osobiście organizuję warsztaty fotograficzne.

Kurs odbędzie się w dniach 7.11 i 8.11, w weekend, w Xaos studio, na ulicy Zamiejskiej 10. Studio dysponuje dużą salą, w której odbędą się warsztaty, oraz wszystkimi pomieszczeniami pomocniczymi.

Plan warsztatów to 4 bloki po 3 godziny każdy, dwa w sobotę, i dwa w niedzielę. W sobotę omówimy podstawy użycia aparatu w studio, pracy ze światłem, oraz pracy z modelką, w niedzielę przejdziemy do nieco bardziej skomplikowanych zagadnień.

Warsztaty łączyć będą w sobie elementy teorii i praktyki, każdy z uczestników będzie miał okazję wykonać własne fotografie, korzystając z własnego sprzętu lub sprzętu dostępnego na warsztatach (do wyboru sprzęt Canon lub Nikon, będzie można oczywiście popracować na obu, porównać, który lepiej "leży w rękach" itp).

Do zdjęć pozować będą dwie doświadczone modelki (Iwona Brylińska, znana u mnie chociażby z sesji Chicago czy Pomarańczowo-niebieskiej, i Monika Ordowska, Miss Warszawy z roku 2007). Całkowity koszt warsztatów wynosi 300zł za dwa dni. Przewidujemy warsztaty dla ośmioosobowej grupy, przy większej ilości osób nie mogłoby być odpowiednio indywidualnego podejścia, dlatego proszę rezerwować miejsca z wyprzedzeniem, bo mogą się dość szybko skończyć.

Pozdrawiam i zapraszam

Motorki

2009-09-22T09:06:00.008+02:00

Kilka dni temu wybraliśmy się na plac budowy bodajże obwodnicy, żeby zrobić troszkę motorowatych zdjęć. Sesja planowana od dość dawna, jednak dopiero za trzecim podejściem się udało. Efektem tego była mniejsza ilość światła, ale oczywiście i z tym można sobie poradzić...

Pierwsze, testowe foto :) I następne, motorki:

A po motorkach nieco zdjęć statycznych:

I właściwie tyle, jeśli chodzi o tą sesję :) Wszystkie zdjęcia oświetlone 0, 1 lub 2-ma fleszami, motorki - od przodu pod kątem i od tyłu pod kątem, pozowane - na pierwszym dwa flesze - po prawej i po lewej, na drugim jeden flesz za modelką po lewej jako rim.

Nowa wersja strony, wystawa, album...

2009-09-12T13:56:00.002+02:00

Jak sam tytuł wskazuje, dzieje się. Początkowo działo się negatywnie (sporo spalonych mostów, niestety, i chyba coraz więcej osób w środowisku foto mnie, delikatnie mówiąc, nie lubi...), ale jednak na szczęście kilka osób okazało się w pełni lojalnych (bardzo pozdrawiam i dziękuję wspomnianym!), a baza kontaktów pozwoliła mi wyjść ze wszystkim na prostą (nawet bardzo, bardzo prostą!).

Enyłej, pierwsze, co się zmieniło, to wersja strony. Dalej oczywiście zachowałem czarno-biały schemat, zmniejszyła się za to ilość zdjęć, zmienił się też engine galerii. Zdjęcie "portfoliowe" lekko przycięte, żeby mieściło się w layoucie, bez konieczności używania suwaków (nawet na ekranie laptopa), menu przeniosłem na górę (tak jak w wersji II), i przeedytowałem opis. Obecnie myślę o dodaniu wersji polskiej, mimo, iż nadal większość klientów mam za granicą, to coraz więcej ich pojawia się też w PL (co prawda jak na razie każdy spokojnie mówi po angielsku, ale cholera wie, kto się napatoczy :P).

Co dalej... Wystawa. Jak wszystko dobrze pójdzie, będzie pod koniec tego roku. Na oko 20-21 zdjęć, dokładna data etc pojawi się, jak tylko poznam konkrety. W każdym razie będzie ciekawie, na wernisażu oczywiście wino (jak wiadomo, in vino veritas, a jak zwykle pragnę dowiedzieć się, co sądzicie o moich zdjęciach).

I na koniec, album. Album ze zdjęciami (jeszcze nie wiem dokładnie, czy tylko moimi, czy moimi i jeszcze drugiego fotografa, zobaczymy, czy się nam uda dogadać do do layoutu i konceptu), ok 90 stron, high-quality, hard cover, printed in US. Pierwszy nakład, jak na razie, 1200 egzemplarzy, wiem, wiem, gdzie mi tam do bestsellerów :P. W PL dostępny będzie najprawdopodobniej na przełomie lutego i marca.

I to chyba tyle z nowości, jak na razie. Idę robić zdjęcia, zarabiać na aparat, bo moja sportowa maszynka została niestety zdezintegrowana kołem motoru wyczynowego. Niezapomniane wrażenia, odcisk muszli ocznej i przycisków na mordce, wydłubywanie resztek bagnetu z obiektywu (o dziwo, obiektyw przeżył bez problemu), generalnie nawet mnie zdziwiło, jak lekko do tego podszedłem, jakby nie było, ładne kilkanaście kafelków w plecy... Ale to chyba dobrze, nieładnie jest być materialistą :).

Pozdrawiam!

Sabaton!!!!!

2009-09-08T10:02:00.010+02:00

Najlepszy koncert tego roku, zdecydowanie. Pierwszy raz w historii, Sabaton mógł zagrać na prawdziwym polu bitwy (polskie Termopile, czyli Wizna).

Taka sobie panoramka się tam rozciągała (fotka trzaśnięta przed koncertem):

Po zwiedzeniu resztek bunkra i obejrzeniu wspomnianych panoramek, przyszedł czas na koncert. Oczywiście publika wyposażyła się w biało-czerwone flagi:

I Sa-ba-ton, Sa-ba-ton, Sa-ba-ton!

I jeszcze. Jeszcze jedno... PIWO!!!!!

Generalnie koncert naprawdę powalający. Wielkie dzięki dla towarzystwa, które umożliwiło mi pojawienie się tam (mean dla Magdy i Złego).

Dzień Bloggera

2009-08-31T23:31:00.005+02:00

Ot, dziś słuchając radia Zet (w pracy jestem wystawiony na tą wątpliwą przyjemność przez kilka godzin dziennie...) dowiedziałem się, że dziś jest Dzień Bloggera. Zasady nie do końca zapamiętałem, ale pamiętam, że mam przedstawić trzy ciekawe blogi... No wiec tu zdecydowanie będą to blogi fotograficzne. Pierwszy, znany chyba większości fotografów: strobist.

STROBIST.COM

Skarbnica wiedzy fotograficznej, głównie dla początkujących i średnio zaawansowanych, ale nawet wielu pro często znajdzie tam coś ciekawego dla siebie.

Drugi blog, to blog jednego z najlepszych fotografów ślubnych na świecie (w sumie na tym blogu nauczyłem się podstaw pracy z fleszem na aparacie, kilka lat temu). Blog pisany przez Neila van Niekerk:

PLANETNEIL.COM

Wbrew pozorom, nie tylko dla fotografów ślubnych... A pozostając w kręgu takiej fotografii, i prezentując zarazem blog polski, rodem z kraju nadwiślańskiego, blog Michała Schabowskiego, bardzo interesujący, głównie ze względu na niecodzienne (w dobrym tego słowa znaczeniu) podejście autora do ślubów, zdjęć i fotografii ogółem:

SCHABU STANDART BLOG

I na tym skończę... A żeby nie było tak bezzdjęciowo, jednocześnie usprawiedliwię się, że nie piszę ostatnio: szykuję wystawę... A tu kilka zdjęć (nie z wystawy, ale m. in. z tej sesji coś się tam znajdzie) Mileny, z naszej pierwszej wspólnej sesji:

Mam nadzieję, że się podobają, zarówno zaprezentowane blogi, jak i zdjęcia. Zwłaszcza co do tych ostatnich chętnie posłucham komentarzy, są nieco inne niż to, co zwykle tworzę, więc chcę się czegoś dowiedzieć ;).

DI Industrial

2009-08-10T00:22:00.008+02:00

Sesja masowa w składzie licznym ;) Znaczy najwięcej było chyba apratów. Trochę mniej fotografujących, najmniej modelek i modeli, szczęśliwie część fotografujących co jakiś czas odkładała aparaty, pozwalając uwiecznić swe szlachetne i godne bicia na monetach profile, oraz nie mniej szlachetne oblicza en face.

Zaczęliśmy (z niewielkim, ot, dwugodzinnym poślizgiem) w Muzeum Wojska Polskiego. Tam olałem oczywiście zdjęcia przy ekspozycji, spodobało mi się tylko tło w postaci takiej dziwnej siatki. Na tymże tle sfotografowałem najpierw Zuzę:

A później obficie wyposażonego fotografa :P

Ostatnie, szybkie zdjęcie na terenie muzeum (na tle, o ile się nie mylę, działa kolejowego), pozuje Tonid w roli krasnoludzkiego berzerkera, chwilowo pozbawionego większości brody:

A potem nas z muzeum wygnano (trzeba będzie ten kurnik spalić, jakby to określił znany pasożyt społeczny Jakub Wu). Przenieśliśmy się więc na teren jakiegoś placu budowy, zapomnianego przez robotników, tudzież innej cholery, grunt, że teren dobry do zdjęć o industrialnym zabarwieniu. Szyb windy, trochę czerwonych światełek, i ot, jest:

Drugie podejście do czerwonego świecidełka, tym razem na schodach:

A potem Tonid uznał, że dość fotografowania, dość fotografów, za to zdecydowanie, zdecydowanie za mało leje się krwii...

Po zakończeniu szarży w zasadzie był koniec zdjęć, jeszcze kilka spokojnych kadrów w różnych miejscach, głównie z pięknymi ścianami w roli tła...

I tyle... Znaczy tyle, jeśli chodzi o fotografię, później nastąpiło tak zwane afterparty...

3city

2009-08-02T15:57:00.008+02:00

Troszkę mnie nie było :). Zdążyłem w tym czasie spędzić kilka dni w Trójmieście, u Karoli. Zaczęło się softowo, od zwiedzania Sopotu. Na plaży zjedliśmy ostrą zupę (bodajże indyjską), perfect. Zrobiłem też kilka zdjęć, takich jak na przykład to:

Najechaliśmy też pub 'Błękitny Pudel', poważnie uszczuplając jego zapasy napojów wyskokowych.

Straszna zupa śmieciuszka, tak architektonicznie, ale klimat ma. Następnego dnia był konwent tatuażu:

Były też koncerty, chyba dwa czy trzy, głowy nie dam, prawdę mówiąc dość do siebie podobne, przynajmniej ja wielkich różnic nie zauważyłem...

Na koniec zrobiłem jeszcze zdjęcie fragmentu stoczni:

I tak się w zasadzie zakończyła eskapada trójmiejska... Ciekawy, bardzo ciekawy wieczór w pubie 'Troll', i długa podróż do domu nocną rzeźnią... Znaczy pociągiem.

Underwear

2009-07-20T21:59:00.006+02:00

Wymyśliłem sobie klasyczną sesję w bieliźnie. Głupota, wiem. Na szczęście na sesję zaprosiłem Annę (Anek's), stylistkę z odpowiednio porąbanymi pomysłami. Dzięki temu powstało coś ciekawego :).

Tak delikatnie się zaczęło, bez wielkiego wydziwiania. Dwa stripboxy delikatnie za modelką, ten po lewej odrobinę bliżej aparatu. Pod aparatem reflektor do spłycenia cieni.

Następnie Anna odrzuciła wszelkie ograniczenia (i bardzo słusznie), i stworzyła taką oto kompozycję:

Moje ulubione z całej sesji. Symetryczne oświetlenie (znowu dwa stripy) z dwóch stron, tym razem bez reflektora. W tej samej stylizacji zrobiłem też portret:

I na koniec ostatnia stylizacja, tym razem modelka obwiązana bandażem:

Światło dokładnie takie samo, jak w powyższych przykładach, tym razem jednak posłużyłem się intensywniejszą obróbką. Zdjąłem ze zdjęcia część kolorów, kopiując warstwę, desaturując ją, i ustawiając krycie na około 20%. Następnie warstwą krzywych podniosłem kontrast kanału niebieskiego, a obniżyłem zielonego.

Ekipa odpowiedzialna za tą sesję, to:
-Anek's - Stylizacja
-Kasia - Wizaż
-Natalia - Modelka
-no i ja - zdjęcia :)

Sprzętowo: Canon 30D + Canon 1D + 17-40/4L USM + 70-200/4L USM + 50/1,4 USM

Sesja numer 101

2009-07-14T16:37:00.012+02:00

Ok, przyznaję uczciwie, tytuł walnąłem totalnie z wyobraźni. Nie mam pojęcia, która to sesja w mojej karierze (napewno nie 101, raczej 1001, jeśli już...). Ale tak mi się podoba ;). Enyłej, początkowo miało być tak: sesja z jasno określoną ideą, i z początkującą modelką. Wyszła sesja spontaniczna, z modelką, która pozuje, jakby to robiła od bardzo dawna. I chyba to dobrze wyszło ;).

Zaczęliśmy od zdjęć w arkadach pod końcówką Alej Jerozolimskich. Najciekawiej wyszły chyba zdjęcia na schodach:

Dwa ostre światła, jedno po lewej stronie, koło aparatu, oświetla modelkę, drugie, schowane za załomem klatki schodowej, oświetla tło, a odbite od ściany daje wypełnienie cieni.

Po tych zdjęciach chcieliśmy przejść na peron kolejowy, ale po drodze zrobiłem jeszcze taki kadr:

Chciałem w jakiś sposób połączyć zdjęcia z pierwszego i drugiego miejsca. Świeciłem dwoma lampkami, schowanymi po prawej stronie, we wnękach.

I wreszcie peron. Sporo zdjęć, w końcu wybrałem to:

Dwie lampki (żeby światło było mocniejsze, słońce dawało dość mocno tego dnia). Kadr się zrobił nawet dynamiczniejszy, niż to planowałem, co wyszło zdecydowanie na dobre całości zdjęcia.

Po zdjęciach na peronie zeszliśmy na dół, do parku. Tam, z właściwą sobie niezależnością, zrobiłem zdjęcia dokładnie tak, jak nie powinno się zdjęć robić:

Parasolka po lewej, sam flesz po prawej (daleko), i tło niedoświetlone o jakieś 3-4EV.

Jedno z najlepszych z tej sesji. Świecone lekko przerobioną wersją "sandwitch technique", zamiast dwóch softboxów użyłem dwóch fleszy bez modyfikatorów. Były jakieś 5 metrów od modelki, więc softbox czy parasolka niewiele by zmieniły (chyba, żeby softbox miał ze 4 metry...).

Ostatnie zdjęcia zrobiliśmy na jedynym kawałku trawy w zasięgu wzroku. Najpierw szeroki kadr:

Znowu dwie lampy naprzeciwko siebie, jedna w lewym dolnym rogu kadru, druga - w prawym górnym. I na koniec, portret na trawie:

Oba światełka po lewej stronie, jedno bliżej aparatu, drugie dalej. I trochę mocnego słońca w kontrze :).

Generalnie bardzo fajna sesja, wielkie dzięki dla modelki, dawno nie miałem okazji pracować z kimś tak utalentowanym :).

Project Pitchfork

2009-07-02T16:58:00.011+02:00

Sesja inspirowana tym właśnie zespołem, a właściwie jego wizerunkiem scenicznym. Zdjęcia robiliśmy w jednym z moich ulubionych miejsc (nawet nie proście, i tak nie powiem, gdzie to jest). Kreacja bardzo prosta, ale efektowna: czarne bojówki i koszula, czerwony top. Całość oczywiście upaćkana białym pyłem. Paćkanie wyglądało tak:

Po upaćkaniu zaczęło się focenie właściwe, oczywiście już z fleszami. Dla urozmaicenia, jeden z fleszy bywał czerwony ;) Podrzynanie gardła...

i inne czerwone:

Następne zdjęcia zrobiłem takie lekko crossowe, chyba najciekawsze z całej sesji:

Tak tak, Polcia lubi sobie poskakać ;) Lubi też bawić się taśmą filmową (takie pewnie skrzywienie zawodowe)...

No i troszkę destrukcji na koniec:

Mettlach!

2009-06-29T15:32:00.013+02:00

Tak się dziwnie złożyło, że na służbowy wyjazd do Mettlach, gdzie miało pojechać dwudziestu architektów, pojechało dziewiętnastu, i jeden fotograf (znaczy się ja). Firma Veleroy & Boch zaprosiła całą wycieczkę do Mettlach, miasta w Niemczech, nad granicą z Luksemburgiem. Miasto właściwie cały swój rozwój i dobrobyt zawdzięcza właśnie tej firmie (i jej fabrykom).

Droga (jakieś 1350km) mignęła bardzo sprawnie. Zdjęcie z ostatnich minut podróży:

Dotarliśmy do browaru, gdzie poczęstowano nas stekami, apfelstrudlem, i, oczywiście, znakomitym, niepasteryzowanym piwem.

Hotele, w których mieszkaliśmy, znajdowały się nieco dalej, nad zakolem Sary (taka rzeczka):

Następnego dnia po przyjeździe zwiedziliśmy dwie fabryki, ceramiki sanitarnej i płytek ceramicznych, następnie zaproszono nas na zamek, gdzie zjedliśmy obiad (cielęcina w sosie oliwkowym, znakomita rzecz). Do obiadu podano oczywiście wino:

Po obiedzie udaliśmy się do muzeum Veleroy & Boch. W pierwszej sali wisiały oczywiście portrety Bochów:

i Veleroy'ów:

W muzeum znajdował się, między innymi, fragment posadzki z Titanica:

Był też malutki kubeczek:

Wypełniony ziarnami kawy:

Po zwiedzaniu muzeum kolacja w zamku, później część nieoficjalna (bardzo wyczerpująca), a następnego dnia ekspozycja najnowszych produktów firmy. Znalazłem nawet idealne płytki do swojego (przyszłego) domku:

Gust mam znakomity, musicie przyznać. Po ekspozycji pojechaliśmy do Trewiru, gdzie znajduje się bazylika Konstantyna, ogromna budowla w stylu romańskim:

Niestety, zdjęcie nieco krzywe, za co uniżenie przepraszam. Po zwiedzaniu Trewiru przyszedł czas na przekroczenie dwóch granic (przejechaliśmy przez Luksemburg do Francji). Tam, w oberży "U Klausa" najpierw dokonaliśmy degustacji win (i zakupu tychże):

Otwieranie szampana szablą, tradycyjnie urozmaicające pobyt w oberży:

No i kolacja (dzik lub prezy.. znaczy kaczka). A oberża wyglądała tak:

A następnego dnia trzeba było wracać... No i jestem znowu w Polsce.

A na koniec grupowe zdjęcie, wykonane pod zamkiem Bochów:

Nowe coś + Chase?

2009-06-20T20:43:00.010+02:00

Przeglądałem sobie niedawno blog mistrza Chase'a Jarvisa, i wypatrzyłem tam krótki wpis, taki sobie malutki, w którym przykuło moją uwagę jedno zdanie:

"When was the last time you shot something for the first time?"

Well... Quite a wile, you see, Chase...

Tak sobie pomyślałem, że to w sumie bardzo, bardzo źle. I musiałem oczywiście stworzyć coś choć odrobinę innego od tego, co tworzę ostatnio. Na szczęście matury się już skończyły, więc Agatka ma wolne, i nic nie stało na przeszkodzie zorganizowania spontanicznej sesji.

Efekty są, jakie są, nie będę nic mówić, oceńcie sami, ja tylko opiszę co nieco oświetlenie.

Tu oświetlenie jest bardzo proste, jedno światło (na modelkę) po prawej stronie (nawet widać kawałek standu, nie będę go retuszował, lenistwo...). Światło na resztę pokoju - flesz po lewej stronie wycelowany w sufit. No i niebieskie światło, to flesz z omni bounce'm i niebieskim filtrem.

Tu kolejne odniesienie do Mistrza, użyta tu technika oświetlenia jest jedną z jego ulubionych ("I call it sandwitch technique"). Chase używa dwóch średniej wielkości softboxów, ja softboxów nie lubię, więc postawiłem dwie parasolki, srebrną po lewej, i białą po prawej.

Zło i mHrok, to, co tygryski lubią najbardziej. Pojedyńcze światło - biała parasolka za drzwiami.

Podobny kadr, ta sama parasolka, jednak po tym, jak Agata odwróciła się w stronę aparatu, cała twarz pozostawała w cieniu. Postawiłem drugą lampę, ze strumienicą, świecącą prosto w buzię modelki.

I na koniec bonus, zdecydowanie najdziwniejszy, najinniejszy i najstraszniejszy ze wszystkich zdjęć z tej sesji:

A cała groza tego zdjęcia polega na tym, że nie użyłem w nim ŻADNEGO flesza. Jedyne zdjęcie ze światłem zastanym z całej sesji... I chyba poza jedną sesją jedyne zdjęcie modelki, w jakim nie użyłem flesza w tym roku. I chyba jak na razie ilość zdjęć ze światłem zastanym się nie zwiększy...

Mistrzostwa tańca Egurrola Dance Studio

2009-06-17T04:29:00.008+02:00

Tym razem pisać nie będę (bo o fotografowaniu tańca nie wiem właściwie nic), tylko taki przegląd wybranych fotografii:

Pomarańczowo - niebieska sesja

2009-06-10T23:50:00.006+02:00

Przekładana dwukrotnie, zanim doszła do skutku, w końcu, ostatecznie, udało się ją przeprowadzić. A od początku... Pozowała Iwona, z którą wcześniej już doskonale mi się pracowało przy sesji Chicago, make up zrobiła najlepsza redaktorka wśród wizażystek, i najlepsza wizażystka wśród redaktorek, Agatka Kozielska ;). A pomagała mi (i nie tylko mi) niezastąpiona Yennfri.

Zaczęliśmy od 'pomarańczowej' wersji, która wyglądała tak:

Oświetlenie było wybitnie proste, całą sesję oświetlałem dwoma lampami w różnych konfiguracjach. Tym razem lekko urozmaicony cross, od lewej strony biała parasolka, od lewej i z tyłu - czysty flesz z full CTO (filtr ocieplający). Światło zastane niedoświetlone o około 1,5-2EV.

Po klasycznie pozowanych zdjęciach zrobiliśmy kilka dynamicznych, z których najlepiej wyszedł ten oto skok:

Oświetlenie bardzo podobne do poprzedniego, z tą różnicą, że światła są idealnie "po przekątnej", czyli światło główne świeci pod kątem 45 stopni z przodu z lewej, a ciepłe światło krawędziowe - 45 stopni po prawej, za modelką.

Ostatnie zdjęcia w pierwszej lokacji (i pierwszym wariancie kolorystycznym) znowu były statyczne, wybrałem z nich ten oto portret:

Klasyczny aż do bólu. Kadrowałem lekko z dołu, tym razem oświetlenie nieco "spłaszczyłem", światło z przodu jest pod mniejszym kątem, bliżej osi obiektywu, a tylne - pod większym, oświetlające włosy.

Zmieniliśmy nieco kreację (pomarańczową chustę zastąpiło niebieskie pareo), Agata zmieniła make-up z pomarańczowego na niebieski, przenieśliśmy się też w nieco inne miejsce (kawał drogi, ze dwie minuty nam ten spacer zajął...).

Niebieskie zdjęcia nie do końca mi się podobają, natomiast jeden kadr (akurat bez pareo) wydaje mi się ciekawy:

Światło znowu jest po przekątnej, tym razem jednak bardziej rozsunięte, bliżej płaszczyzny planu. Patrząc na cienie, łatwo zgadnąć, że światło miękkie było tym razem po prawej stronie, twarde - po lewej. Tło niedoświetliłem jakoś koszmarnie, o 5-6EV, jednak punkty świateł latarni nieco je rozświetlają i nadają obrazowi głębi.

I to tyle, jeśli chodzi o tą sesję, może niedługo pojawi się trochę zdjęć sportowych, ale to na razie tajemnica...